Leyla Gencer

Ayşe Leyla Gencer, (d. 10 Ekim 1928; Polonezköy, ö. 10 Mayıs 2008^[1]; Milano), Türk opera sanatçısı. 20. yüzyılın en önemli sopranolarından biri olarak görülür.
Batı ülkelerinde "La Diva Turca", "La Gencer", "La Regina" olarak ün yapan; Milano, Roma, Napoli, Venedik, Viyana, Paris, San Francisco, Köln, Buenos Aires, Londra, Rio de Janerio, Bilbao, Chicago’da sanatını dinleten; Lucia’nın, Norma’nın, Lady Macbeth’in, Queen Elizabeth’in, Filoria Tosca’nın, Lucrezia’nın, Madam Butterfly’ın, Alceste’nin, Aida’nın, Violetta’nın, Leonora’nın "Leyla la Turca"sı soprano Leyla Gencer, hem seçkin opera sahnelerinde hem resitallerinde hayranlık uyandırmış sanatçılardandır. Opera repertuarı 23 bestecinin 72 yapıtını kapsamıştır. Gencer, T.C. Devlet Sanatçısıdır.

Doğumu ve ailesi

Leyla Gencer 1928'de Polonezköy'de doğdu. Babası Safranbolulu köklü Müslüman bir ailenin oğlu olan Hasanzade İbrahim Bey, annesi Polonyalı Katolik bir ailenin kızı olan Alexandra Angela Minakovska'dır. Ailesi sonradan Çeyrekgil soyadını aldı. Annesi, İbrahim beyle evlendikten sonra Müslüman olup Atiye adını aldı. Gencer ileriki yıllarda bir röportajında "Müslüman ve oryantal bir altyapıdan geliyorum" demiştir.^[1]
Babası İbrahim Bey, ağabeyi Hüseyin Çeyrekgil ile çiftçilik, balıkçılık, taşımacılık ve Çubuklu suyunun işletmesini yapıyordu; ayrıca Lale Sineması’nın işletmesini üstlenmişti ve Karaköy’de hanları bulunuyordu. Leyla, babasını genç yaşta kaybetti. 1946'da varlıklı bir bankacı olan İbrahim Gencer ile evlendi ve Gencer soyadını aldı.

 

Eğitimi

Leyla Gencer, İstanbul İtalyan Lisesi'ni bitirdi ve bir süre İstanbul Devlet Konservatuvarı'nda şan eğitimi aldı. Konservatuvarda, Fransa'nın önde gelen hocalarından Reine Gelenbevi, ünlü orkestra şefi Muhittin Sadak ve besteci Cemal Reşit Rey'in öğrencisi oldu. Ankara Devlet Konservatuvarı'nda ders vermek üzere Türkiye'ye gelen ünlü İtalyan soprano Giannina Arangi-Lombardi ile tanıştıktan sonra İstanbul'daki konservatuvar eğitimini yarıda bırakarak çalışmalarını Ankara'da onun özel öğrencisi olarak sürdürdü. Ankara Devlet Tiyatrosu'nun (opera da tiyatroya bağlı idi) korosuna girdi. Hocası Arangi Lombardi, bir yıl sonra kızını ziyaret için gittiği İtalya'da hastalanarak hayatını yitirince çalışmalarını İtalyan bariton Apollo Granforte ile sürdürdü.

Opera kariyeri

Leyla Gencer, Devlet Tiyatroları Ankara Operası'nda korist olarak görev yapmaktayen Ankara'ya geldiği yıl (1950'de) sahnelenmeye başlayan Cavallerina rusticana operasında Santuazza rolü ona verildi, Gencer'in opera kariyeri bu rolle başladı.
Leyla Gencer, Ankara Devlet Operası'nda görev yaptığı 1950-1958 yılları arasında devlet konuklarına verilen resitallerde en çok görev alan sanatçılardan oldu. ABD devlet başkanlarından Harry S. Truman, Dwight Eisenhower, Yugoslavya'nın kurucusu Mareşal Tito, İran Şahı Rıza Pehlevi ve eşi Prenses Süreyya, Ürdün Kralı Hüseyin, huzurunda resitaller verdiği devlet konuklarındandır.
İlk defa 1953 yılında, Türkiye ile İtalya arasında imzalanan Kültür Anlaşması çerçevesinde bir radyo konseri vermek için Roma'ya gitti. Bu konserin başarısı üzerine Napoli Yaz Festivali'nde sahnelenen Cavelleria rusticana operası'nda başrol üstlenmek fırsatını elde etti. Bir sonraki sezon Napoli'nin ünlü San Carlo Operası'nda Eugenio Onegin ve Madam Butterfly operalarında başrol oynama teklifi aldı. Leyla Gencer'in uluslararası platformdaki opera serüveni böylece başladı, Madam Butterfly operasındaki başarısı ile Napolillerin sevgisini kazanan Gencer, Napolili Türk olarak anılmaya başladı. Bu başarı bir sonraki sezon San Carlo Operası'nda sahnelenen La Traviatadaki Violetta rolü ile sürmüştü. Sanatçı "La Traviata"'yı Palermo, Trieste, Ankara, Torino, Varşova, Poznan, Lodzi Krakov'da, Viyana Devlet Operası'nda Herbert von Karajan yönetiminde, San Francisco ve Philadelphia'da, Moskova ve Leningrad'da seslendirdi. 1956'da San Francisco operasında San Francesca da Rimini operasında son anda oynayamayacağını bildiren ünlü soprano Renata Tebaldi'nin yerine başrolü seslendirdi. Eserin San Francisco ve Los Angeles temsillerinden sonra San Francisco operası ile kontrat imzaladı.
1957 sezonunda San Fransicso Operası'nda sahnelenen La Traviata operasında başrolü Leyla Gencer, Lucia di Lammermoor operasında ise dünyaca ünlü soprano Maria Callas üstlenmişti. Callas'ın gelmemesi üzerine Lucia rolünü de Gencer üstlendi ve büyük başarı kazandı. O günden başlayarak ABD'de sayısız opera temsili, resital, konser gerçekleştirdi.
26 Ocak 1957 gecesi Leyla Gencer, kendisine koyduğu Milano'nun ünlü La Scala Tiyatrosu'nda sahneye çıkma hedefine ilk defa ulaştı. Fransız besteci Francis Poulenc'in Carmelit'lerin Diyaloğu eserinin dünyadaki ilk temsilinde başrolü (Lidoine-başrahibe) oynadı. Scala'daki ilk sahneye çıkışından sonra Gencer, 18 Şubat 1957'de tüm zamanların en büyük orkestra şefi kabul edilen ve kısa bir süre önce ABD'de hayatını kaybeden Arturo Toscanini için Milano'nun Duomo di Milano Katedralı'nda düzenlenen görkemli cenaze töreninde Verdi'nin Requiem'i seslendirilirken soprano partisini başarıyla söyledi. Bu başarının ardında La Scala Operası'nın Köln Operası'nın açılışı nedeniyle düzenlediği turnede Verdi'nin Kaderin gücü adlı eserinde başrol oynadı. 1958'de Pizzetti'nin dünyada ilk gösterimi gerçekleşen Katedral'de Cinayet adlı eserinde başrahibe rolünü, ardından Boito'nun az bilinen Mefistofele operasında Margherita rolünü üstlendi.
Gencer, 1958 yılında kontratı feshedilinceye kadar yurtdışındaki operalarda Ankara Devlet Operası Sanatçısı sıfatıyla rol aldı. 1958'de görevine son verildikten bir süre sonra Milano'ya yerleşti. 1958'de İtalyan Radyosu'nda Donizetti'nin "Anna Bolena" operası Leyla Gencer'in yorumuyla yayımlanmıştı (Bu yayım, 1980'de plak olarak piyasaya çıktı). Bu yorumun başarısı üzerine ünlü orkestra şefi Vittorio Gui şefliğini yaptığı 3 ayrı eserde, 3 ayrı kentte (Palermo, Floransa Roma Operaları) başrol teklif etti. Gencer böylece 1959 yılı Floransa Festivali'nin açılışında Verdi'nin 1849'dan beri hiç sahnelenmemiş "Legnano Savaşı" adlı eserinde başrolü oynadı. Bunu, Palermo'da Verdi'nin "Macbeth" Operası, Roma'da Mozart'ın "Don Giovanni" Operası'nı seslendirdi.
Gencer, 1960'larda mesleğinin doruğuna çıktı. Hiç bilinmeyen operaları seslendirmeyi sürdürdü. 1963'te Verdi'nin unutulmuş operası "Kudüs"te başrol Elena'yı oynadı. Bunu Donizetti'nin hiç bilinmeyen operası "Robert Devereux"daki Kraliçe Elizabeth rolü ve Bellini'nin 130 yıldır sahnelenmeyen "Beatrice di Tanda" operası takip etti.
1985 yılında sahneye veda eden sanatçı, 1983-1988 yılları arasında As. Li. Co.’nun genel sanat yönetmenliğini yürüttü, 1997-1998 arasında La Scala korosunun genç sanatçılar okulunda yöneticilik yaptı, vefatına kadar La Scala Tiyatrosu'nda opera sanatçıları için kurulan akademinin sanat yönetmenliğini yapmaktaydı. Gencer, aynı zamanda opera yorumu üzerine dersler vermeye devam ediyordu. Uluslararası yarışmalarda seçiciler kurulu üyelikleri yapan, festivallere, seminer ve konferanslara katılan Leyla Gencer, İstanbul’da kendi adını taşıyan “Uluslararası Şan Yarışması”nın kurucusudur. Yarışma, 1995 yılından beri düzenlenmektedir.

 

Leyla Gencer, 1988 yılında "Devlet Sanatçısı" unvanıyla onurlandırıldı.
2004 yılında Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü tarafından 1000 yılın Türkleri özel koleksiyonunda adına 15.000.000 TL değerinde 0.999 ayar gümüş hatıra para basıldı.

Vefatı

10 Mayıs 2008'de Milano'daki evinde kalp ve solunum yetmezliğine bağlı olarak hayatını kaybetti. Leyla Gencer’in cenazesi 12 Mayıs günü Milano’da La Scala Operası’nın Santa Babila Kilisesi‘nde düzenlenen kalabalık bir törenden sonra vasiyeti doğrultusunda krematoryuma götürülerek yakıldı. Leyla Gencer’in külleri daha sonra İstanbul’a getirildi. Kendi vasiyeti gereği küller, 16 Mayıs günü Dolmabahçe Sarayı ile Dolmabahçe Camii arasındaki yapılan bir törenden sonra Dolmabahçe açıklarında Boğaz sularına döküldü^[2]. Törende, Mozart'ın Requiem'inden "Lacrimosa" ile Ahmed Adnan Saygun'un "Yunus Emre Oratoryosu"'nun 5, 12 ve 13. bölümleri İstanbul Devlet Opera ve Balesi Orkestra ve Korosu tarafından seslendirildi.^[2]
İstanbul Kültür Sanat Vakfı’nın yeni yapılmakta olan merkezinde sanatçının vasiyeti üzerine bir "Leyla Gencer Müzesi" oluşturulması öngörülmektedir.

Leyla Gencer Şan Yarışması

İlki "Yapı Kredi Uluslararası Leyla Gencer Şan Yarışması" adıyla 3-9 Eylül 1995 tarihinde gerçekleştirilen Leyla Gencer Şan Yarışması, 2006 yılından bu yana iki yılda bir, La Scala Tiyatrosu Sahne ve Gösteri Sanatları Akademisi Vakfı işbirliğiyle İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından düzenleniyor. 1997 yılındaki ikinci yarışmaya Leyla Gencer jüri üyesi olarak katıldı. Her iki senede bir gerçekleştirilen yarışma 1999 yılında 17 Ağustos Depremi nedeniyle düzenlenmedi.^[3]
Bugüne kadar birçok ülkeden yüzlerce sanatçının katıldığı Leyla Gencer Şan Yarışması'nda dereceye girenler dünyaca ünlü operalardan konser teklifleri aldılar.^[3]

Diskografi

• Bellini: Norma / 1966, de Fabritiis, Gencer, Cossotto, et al
• Bellini: Norma / 1965, Gavazzeni, Gencer, Simionato, et al
• Bellini: Beatrice di Tenda1964 / Gui, Gencer, Zanasi, et al
• Bellini: I Puritani 1961 / Quadri, Gencer, Raimondi, et al
• Pacini: Saffo 1967 / Gencer, Del Bianco, Mattiucci
• Cherubini: Medea 1968/ Gencer, Bottion, et al
• Mayr: Medea in Corinto 1976/ Ferro, Gencer, Johns
• Gluck: Alceste 1967/ Gui, Gencer, Picchi
• Chopin: Polish Songs; Liszt / Leyla Gencer, Nikita Magaloff
• Donizetti: Anna Bolena 1958/ Gavazzeni, Gencer, Simionato, et al
• Donizetti: Anna Bolena 1965/ Gavazzeni, Gencer, Cava, et al
• Donizetti: Caterina Cornaro 1972 / Cillario, Gencer, Aragall
• Donizetti: Les Martyrs / 1975 Camozzo, Gencer, Bruson, et al
• Donizetti: Les Martyrs / 1978 Gelmetti, Gencer, Bruson, et al
• Donizetti: Lucrezia Borgia / 1970 Gracis, Gencer, Raimondi et al.
• Donizetti: Lucrezia Borgia / 1966 Franci, Gencer, Aragall, Petri et al.
• Donizetti: Maria Stuarda / 1967 Molinari-Pradelli, Gencer, Verret, Tagliavini et al.
• Donizetti: Messa di Requiem / Gavazzeni, Teatro La Fenice
• Donizetti: Roberto Devereux 1964 / Gencer, Cappuccilli, et al.
• Donizetti: Belisario 1969 / Gavazzeni, Gencer, Taddei et al.
• Mozart: Don Giovanni 1960/ Molinari-Pradelli, Gencer, Petri, Bruscantini, Stich-Randall et al
• Mozart: Don Giovanni 1962/ Solti, Gencer, Jurinac, Freni
• Ponchielli: La Gioconda 1971 / de Fabritiis, Gencer, Raimondi
• Zandonai: Francesca da Rimini 1961 / Capuana, Gencer, Cioni et al.
• Rossini: Elisabetta, Regina d'Inghilterra 1971/ Sanzogno, Gencer, Grilli
• Verdi: I due Foscari" 1957/ Serafin, Gencer, Guelfi
• Verdi: Battaglia di Legnano (Legnano Savaşı) 1959/ Gencer, Limarilli
• Verdi: Rigoletto 1961/ Quadri, Gencer, McNeil, Raimondi
• Verdi: Gerusalemme 1963/ Gavazzeni, Gencer, Aragall, Guelfi
• Verdi: I Vespri Siciliani 1965/ Gavazzeni, Gencer, et al
• Verdi: Macbeth 1960/ Gui, Gencer, Taddei, Picchi et al.
• Verdi: Macbeth 1968/ Gavazzeni, Gencer, Guelfi, Corradi, et al
• Verdi: Attila 1972/ Silipigni, Gencer, Hines
• Verdi: Ernani 1972/ Gavazzeni, Gencer, Bergonzi
• Verdi: Simon Boccanegra 1961/ Gavazzeni, Gobbi, Gencer
• Verdi: Il Trovatore 1957/Previtali, Gencer, Del Monaco, Barbieri, Bastianini
• Verdi: Un ballo in maschera (Maskeli Balo) 1961/ Gencer, Bergonzi
• Verdi: Aida 1956/ Capuana, Gencer, Bergonzi, Cossotto
• Verdi: La Forza del Destino (Kaderin Gücü) 1957/ Serafin, Gencer, Di Stefano
• Verdi: La Forza del Destino 1965/ Molinari Pradelli, Gencer, Bergonzi

Kaynakça

1. ↑ ^{1,0 1,1} Leyla Gencer: A Turkish soprano of great dramatic power, she excelled in a wide range of Italian opera Guardian.co.uk. Erişim: 27 Ağustos 2008
2. ↑ ^{2,0 2,1} http://www.milliyet.com.tr/default.aspx?aType=SonDakika&Kategori=turkiye&ArticleID=545133&Date=16.05.2008&ver=98
3. ↑ ^{3,0 3,1} Leyla Gencer Şan Yarışması Resmi Sitesi Erişim: 27 Ağustos 2010

Dış bağlantılar

• Biyografisi ve Röportaj (İngilizce)
• Adına basılan paranın özellikleri
• Leyla Gencer Şan Yarışması
• Zeynep Oral 2008 yılında BBC Türkçe Leyla Gencer'i anlatıyor

Read More

Tomaso Albinoni

Tomaso Albinoni (d. 8 Haziran 1671, Venedik, İtalya - 17 Ocak 1751 Venedik) klasik batı müziği bestecisi ve aynı zamanda kemancıdır.

 

Hayatı

Varlıklı bir ailenin çocuğu olan Albinoni müzikle maddi sıkıntılar olmaksızın ilgilenme şansına sahip olmuştur. Ailenin en büyük çocuğu olmasından dolayı babasının ölümünden sonra aile şirketlerinin sorumluluğunu almıştır. Dilettante Veneto ile müziğe amatör olarak adım atan besteci, Musico de Violino ile kariyerine devam etmiştir.
Daha sonra opera sanatçısı Margherita Raimondi ile evlenmiştir. Eşi Raimondi 1721 yılında vefat etmiştir. 1740'da Fransa'da Albinoni keman sonatlarını kapsayan bir eser yayınlanmış ve bu eserin başlığında Albinoni'nin ölümünden sonra yayınlandığı ifade edilmiştir. Bundan dolayı muzik bilimcileri Albinoni'nin 1740'tan hemen önce öldüğü varsayımını kabul etmekteydiler. Fakat yeni araştırmalarla Tomaso Albinoni'nin 1751'de diyabet hastalığından ölmüş olduğu Venedik San Barnaba kilisesi mahalle yaşam kayıtlarında bulunmuş ve böylece gerçekte onun 1751'e kadar Venedik'te hiç eser vermeden yaşadığı belgelenmiştir.

Eserleri

Albinoni 80 civarında opera bestelemiştir^[1]. Fakat eserlerinin çoğunun orijinal partisyon notaları 1945 Dresden bombardımanında yok olmuştur. 1720 yıllarında operaları İtalya dışında Münih'te tanıtılmıştır.

Başlıca eserleri ve yayınlandığı yerler

• Op. 1 : 12 Suonate a tre, Venedik 1694;
• Op. 2 : 6 Sinfonie & 6 concerti a 5, Venedik 1700;
• Op. 3 : 12 Baletti a tre, Venedik 1701;
• Op. 4 : 6 Sonate da chiesa pour violon & B.C., Roger'de yayınlanmış Amsterdam 1709 civarı;
• Op. 5 : 12 Concerti a cinque (& B.C.), Venedik 1707;
• Op. 6 : 12 Trattenimenti armonici per camera pour violon, violone et clavecin, Amsterdam 1712 civarı;
• Op. 7 : 12 Concerti a cinque pour un ou deux hautbois & cordes, Amsterdam 1715;
• Op. 8 : 6 Balletti e 6 Sonate a tre, Amsterdam 1722;
• Op. 9 : 12 Concerti a cinque pour un ou deux hautbois & cordes, Amsterdam 1722;
• Op. 10 : 12 Concerti a cinque pour 3 violons, alto, violoncelle & B.C., Amsterdam (? 1735-36);

Bu eserlerinden başka sanatçının elyazısı halinde saklanan yaklaşık yirmi adet eseri de mevcuttur.

Medya

• Albinoni - 2 Obua için Fa-Majör Konçerto, op. 9 No. 3 - 1. Allegro (Advent Oda Orkestrası Obualar:Humbert Lucarelli ve Edino Biaggi) (Format: Ogg
• Albinoni - 2 Obua için Fa-Majör Konçerto, op. 9 No. 3 - 2. Adagio (Advent Oda Orkestrası Obualar:Humbert Lucarelli ve Edino Biaggi) (Format: Ogg

Albinoni - 2 Obua için Fa-Majör Konçerto, op. 9 No. 3 - 3. Allegro (Advent Oda Orkestrası Obualar:Humbert Lucarelli ve Edino Biaggi) (Format: Ogg)

Read More

Camille Saint-Saëns

Charles Camille Saint-Saëns (d. 9 Ekim 1835 - ö. 16 Aralık 1921), Fransız besteci, orkestra şefi, orgcu ve piyanistdir. En bilinen eserleri Hayvanlar Karnavalı, Introduction and Rondo Capriccioso, Dans Makaber vb.dir.
Piyano Konçertoları, 3. Senfonisi ve Samson ile Dalilah isimli eserleri ile tanınan Fransız bestecinin, çok küçük yaşta yeteneği kendini belli etmiştir. 1846'da Paris'te resital vermiş, 1848'de Paris Konservatuarı'na kabul edilmiştir. Burada Benoist'le org, Halevy ile kompozisyon çalışmıştır.
1853-1877 yılları arasında orgcu olarak görev yapmıştır. 1861-65 arasında ders vermiş, 1871'de Société Nationale de Musique'in kurucu üyelerinden biri olmuştur.
Bir dizi senfonik şiirin ardından kendisine büyük ün sağlayan 5 piyano konçertosu yazmıştır. 1868'de tamamladığı ilk operası Samson ile Delilah, İngiltere'ye ilk gidişinde, Franz Liszt'in organizasyonu ile sahnelenmiştir. Bundan sonra Saint-Saëns ömrü boyunca Lizst'e minnettarlık duymuş, en iyi eserlerinden biri olan 3.Senfonisi'ni Lizst'e ithaf etmiştir. 1902'de VII. Edward'ın taç giyme töreni için bir marş yazmıştır. Seyahati seven bir kişiliktir ve Cezayir'in kültüründen çok etkilenmiştir. Son dönem eserleri bu kültürden izler taşır.

MEDYA

Camille Saint-Saëns La-Minör Viyolonsel Konçerto No.1 Op.33

 Bölüm İ. - Allegro non Troppo
 

Ayrıca bakınız

• Ünlü operalar listesi
• Opera bestecileri listesi

Dış bağlantılar

• Saint-Saëns İngilizce Wikipedia "Camille Saint-Saëns" maddesi (İngilizce) (Erişme:30.10.2010)
• IMSLP websitesinde "Saint-Saëns,_Camille" maddesi (İngilizce) (Erişme:30.10.2010)
• WIMA: Werner Icking Music Archive websitesinde "Camille Saint-Saëns" maddesi (İngilizce) (Erişme:30.10.2010)
• ChoralWiki websitesinde "Camille Saint-Saëns" maddesi (İngilizce) (Erişme:30.10.2010)
• "Açık Dizin Projesi" "Saint-Saëns,_Camille" maddesi (İngilizce) (Erişme:30.10.2010)

Read More

Pablo Martín Melitón de Sarasate y Navascués

Pablo Martín Melitón de Sarasate y Navascués (10 Mart 1844 Pamplona, İspanya – 20 Eylül 1908 Biarritz, Fransa), Romantik dönem olarak adlandırılan dönemde ünlü bir İspanyol kemancı.

 

Kariyeri

Pablo Sarasate Pamplona, İspanya doğumludur. Babası ordudaki bandonun üyesiydi. 5 yaşındayken babasıyla beraber keman çalmaya başladı, yerel bir öğretmenden özel ders almaya başlayınca yeteneği anlaşıldı. İlk konserini La Coruña kentinde verdiğinde 8 yaşındaydı. Performansı beğenildi ve bu sayede varlıklı bir kişinin sanatsal himayesine girdi. Bu şekilde Madrid’de eğitim görmeye Manuel Rodríguez Sáez adıyla gitti. Madrid’de Kraliçe 2.İzabel’in beğenisini kazandı. 12 yaşındayken Paris Konservatuvarına Jean-Delphin Alard’ın öğrencisi olarak devam etti. Burada 17 yaşındayken girdiği yarışmada Konservatuvarın en büyük ödülünü kazandı. Küçükten beri topluluklar önünde çalmaya alışık olan Sarasate 1860 yılında ilk profesyonel keman konserini verdi. Bir sonraki yıl Londra’da sahne aldı. Kariyeri boyunca dünyanın birçok yerine gitti, Avrupa, Kuzey ve Güney Amerika’da konserler verdi. Sanatsal önemi, eserleri yorumlamasındaki saflıktan ileri gelmektedir. Duygusallıktan veya rapsodiden uzak muhteşem çalma performansı onu bir virtüöz yapmıştır. Kariyerinin başlarında çoğunlukla opera eserler yorumladı, bunlardan en önemlisi Carmen Fantasy’dir, kendisinin bestelediği eserler de mevcuttur. Bestelerindeki İspanyol ezgileri ondan sonraki sanatçıları da etkilemiştir. Örneğin bu esinlenmeler; Eduard Lalo'nun İspanyol Senfonisi, Georges Bizet’in Carmen, Camille Saint-Saëns'nin Rondo Capriccioso adlı eserlerinde görülebilir.
Ünlü oyun yazarı ve müzik eleştirmeni George Bernard Shaw, birçok keman için beste yapan bestecinin olduğunu ancak çok az keman bestecisi olduğunu belirtip Sarasate’nin hem yorumcu hem de besteci olarak önemine dikkat çekmiştir. Sarasate’nin besteleri özellikle kendi kıvraklığını gösterebileceği türden eserler olmuş, bunlardan en bilinenleri; Zigeunerweisen (1878) ve Carmen Fantasy (1883) eserleridir. Bestecinin en çok yorumlanan eserleri ise İspanyol Danslarıdır, burada besteci dinleyiciyi dinlendirirken, benzersiz yeteneklerini sergilemektedir. Aynı zamanda başka bestecilerin eserlerinden aranjmanlar da yapmıştır. 1904 yılında ise az sayıda kayıt yapmıştır. Yorumcu, dünyanın neresinde olursa olsun Pamplona’da düzenlenen her San Fermín Festivaline katilmıştır.
Sarasate, Biarritz Fransa’da 20 Eylül 1908 tarihinde vefat etti. Ölüm sebebi kronik bronşitti. Mirasında 1724 Antonio Stradivari yapımı kemanını Müzik Müzesine bırakan sanatçının adı halen bu müzede sergilenen kemana verilmiştir. İkinci kemanı olan 1713 Boissier Stradivari kemanı ise Madrid’deki Kraliyet Konservatuvarında sergilenmektedir. Sanatçının anısına her yıl Madrid Uluslararası Pablo Sarasate Keman Yarışması düzenlenmektedir.
Birçok sanatçının çok sayıda eseri Sarasate’ye ithaf edilmiştir. Bunlardan bazıları; Henryk Wieniawski'nin 2 numaralı Keman Konçertosu, Édouard Lalo'nun İspanyol Senfonisi, Camille Saint-Saëns'nin Rondo Capriccioso, Max Bruch'un İskoç Fantazisi ve Alexander Mackenzie'nin Pibroch adlı eserleri sayılabilir.

Sanatçının diğer sanat dallarına etkisi

• Ünlü ressam James Whistler’in Pablo de Sarasate (1884) adlı tablosu sanatçıya adanmıştır.
• Arthur Conan Doyle’un ölümsüz kahramanı Sherlock Holmes, Red Headed League (1891) adlı macerasında yardımcısı Dr.Watson ile birlikte Sarasate’nin konserine gider.

Besteleri

• Fantaisie Caprice Violin & piano
• Souvenir de Faust Violin & piano
• No. 1 Fantasy on La forza del destino Violin & piano
• No. 2 Homenaje a Rossini Violin & piano
• No. 3 La dame blanche de Boildieu Violin & orchestra
• No. 4 Rêverie Violin & piano
• No. 5 Fantasy on Romeo and Juliette Violin & piano
• No. 6 Caprice on Mireille Violin & piano
• No. 7 Confidences Violin & piano
• No. 8 Souvenir de Domont Violin & piano
• No. 9 Les Adieux Violin & piano
• No. 10 Sérénade Andalouse Violin & piano
• No. 11 Le sommeil Violin & piano
• No. 12 Moscoviènne Violin & piano
• No. 13 New Fantasy on Faust Violin & orchestra
• No. 14 Fantasy on Der Freischütz Violin & Orchestra
• No. 15 Mosaíque de Zampa Violin & piano
• No. 16 Gavota on Mignon Violin & piano
• No. 17 Priére at Berceuse Violin & piano
• No. 18 Airs espagnols Violin & piano
• No. 19 Fantasy on Martha Violin & piano
• No. 20 Zigeunerweisen Violin & Orchestra
• No. 21 Malagueña y Habanera Violin & piano
• No. 22 Romanza andaluza y jota navarra Violin & piano
• No. 23 Playera y zapateado Violin & piano
• No. 24 Capricho vasco Violin & piano
• No. 25 Fantasy on Carmen Violin & orchestra
• No. 26 Vito y habanera Violin & piano
• No. 27 Jota aragonesa Violin & piano
• No. 28 Serenata andaluza Violin & piano
• No. 29 El canto del ruiseñor Violin & orchestra
• No. 30 Bolera Violin & piano
• No. 31 Balada Violin & piano
• No. 32 Muñeira Violin & orchestra
• No. 33 Navarra Violin & orchestra
• No. 34 Airs Écossais Violin & orchestra
• No. 35 Fantasía en sapo Reina Violin & piano
• No. 36 Jota de San Fermín Violin & piano
• No. 37 Zortzico Adiós montañas mías Violin & piano
• No. 38 Viva Sevilla! Violin & orchestra
• No. 39 Zortzico de Iparraguirre Violin & piano
• No. 40 Introduction et fandango varié Violin & piano
• No. 41 Introduction et caprice-jota Violin & orchestra
• No. 42 Zortzico Miramar Violin & orchestra
• No. 43 Introduction et tarantelle Violin & orchestra
• No. 44 La chase Violin & orchestra
• No. 45 Nocturno—Serenata Violin & orchestra
• No. 46 Gondoliéra Veneziana Violin & piano
• No. 47 Melodía rumana Violin & piano
• No. 48 K'Esprit Follet Violin & orchestra
• No. 49 Canciones rusas Violin & orchestra
• No. 50 Jota de Pamplona Violin & orchestra
• No. 51 Fantasy on Don Giovanni Violin & piano
• No. 52 Jota de Pablo Violin & orchestra
• No. 53 Le Rêve Violin & piano
• No. 54 Fantasy on Die Zauberflöte Violin & orchestra

Ayrıca bakınız

• Romantik dönem bestecileri listesi

Dış bağlantılar

• Sarasate
• Maddenin İngilizce sayfası

Read More

Yma Sumac

 



Yma Sumac (13 Eylül 1922 - 1 Kasım 2008), Peru asıllı soprano.
1950'li yıllarda Exotica şarkıcılarının en tanınmışlarından biriydi. Hayret verici bir şekilde beş oktav aralığında kullanabildiği sesi ile uluslararası bir şöhrete erişen sanatçı 1955'te ABD vatandaşı olmuştur. Seyrek de olsa Ima veya Imma Sumack adlarını da kullanmıştır. Egzotik müzik de denen İnka kızılderililerine özgü yüzyıllar öncesine dayanan eski bir Peru müziği tarzını icra ediyordu.
Dünyada çok az sayıda şarkıcının erişebildiği bu beş oktavlık ses aralığından daha da şaşırtıcı olanı Yma Sumac'ın hiçbir müzik eğitimi almamış olmasıdır. Hatta bazı söylentilere göre Yma Sumac nota okumayı bile bilmiyordu.
Sadece 5 albümle efsane haline gelen ender şarkıcılardan biridir. Albümleri 50 yıldan beri defalarca yeni baskılar yapmaya devam etmiştir. 2008 yılında 86. yaşını kutlayan şarkıcı, aynı yılın 1 Kasım'ında Los Angeles, California'da hayata veda etmiştir. Sanatçı kalın bağırsak kanseri tedavisi görüyordu

Biyografisi

13 Eylül 1922 tarihinde Peru'nun kuzeyinde yer alan yüksek dağlarla çevrili bölgesi Cajamarca'nın Ichocán kentinde dünyaya gelmişti. Doğduğunda verilen ismi "Zoila Augusta Emperatriz Chavarri del Castillo" idi. Doğduğu tarih ve kökeni hakkında da çok çeşitli söylentiler ortaya atılmıştı. Daha önce doğduğu yıl ile ilgili olarak 1921'den 1929'a kadar değişik tarihler verilmişti. Ününün doruğunda olduğu 1950'li yıllarda ise son İnka imparatoru Atahualpa'nın soyundan gelen bir prenses olduğu iddia edilmişti. Hatta bir ara aslında Brooklyn veya Kanada'da doğduğu ve New York'ta şarkı söylerken Peru ile ilgili bu hikâyelerin reklam için uydurulmuş olduğu bile ileri sürülmüştü.
13 yaşına geldiği zaman olgunlaşan sesi ile dikkati çekmeye başladı. Arjantin'e radyo programı yapmak üzere davet edildi. 1943'e gelindiğinde Arjantinde 16 kadar şarkıyı plak yapmıştı bile. 1942'de Orkestra şefi Moises Vivanco ile tanıştı ve evlendiler. Cholita Rivero adlı bir dansçıyı da aralarına alarak kurdukları "The Inka Taky Üçlüsü" adlı grupla İnka kızılderililerine özgü yüzyıllar öncesine dayanan eski bir Peru müziği tarzını uyguladı. Bu grupla birlikte bütün Güney Amerika'yı turlayarak konserler verdi.
Yma Sumac'ın annesinin kızlık soyadının Atahualpa olması onun son İnka İmparatoru Atahualpa'nın soyundan gelen bir prenses olduğu söylentisinin çıkmasına yol açmıştı. 1946 yılında grup New York'a gitti. Başlarda Amerikalıların onun müziğine pek hazır olmadıkları anlaşıldı, bu tarz müziği tuhaf bulmuşlardı ve fazla ilgilenmemişlerdi. Küçük gece kulüplerinden birinde şarkı söylerken orada bulunan Capitol Records plak şirketinden bir yetenek avcısının dikkatini çekince 1950 yılında bu şirketle bir kontrat imzaladı. Artık adını da resmen Yma Sumac yaptı. Bu daha büyüleyici ve egzotik bir isimdi. Artık 20'li yaşlarının ortalarında olan Sumac'ın sesi de gücünün zirvesine erişmişti. Çok az sayıda şarkıcıda görülebilecek bir şekilde 5 oktava kadar bir ses aralığında şarkı söyleyebiliyordu. Bu olağanüstü yeteneğinin yanı sıra kendisine eşlik eden büyük orkestralarla beraber tarzını daha da geliştirdi ve 1950'de doldurduğu Voice of the Xtabay albümü hiç reklamı yapılmamasına rağmen 100.000'in üzerinde sattı.
Aynı yıl "Hollywood Bowl" da verdiği başarılı koserlerle de ünü tüm dünyaya yayıldı ve yurt dışı konserlerine başladı. Kendisine "İnka Prensesi", "Peru'lu diva", "egzotik müziğin kraliçesi", "Dünyanın en egzotik sesi" gibi lakaplar takılan Sumac tüm 50'ler boyunca dünya turneleri, plak kayıtları yaptı birçok filmde oynadı ve sonunda kendisine "Dünyanın 8.ci harikası" da dendi.
Şarkılarını eski Peru dilinde ve İspanyolca söyleyen Sumac İtalya turnesi sırasında aslında vokal yorumlamaya fazla açık olmayan İtalyanca arya ve şarkıları da büyük bir cesaretle yorumladı. Bunlardan "Sihirli Flüt" ve "Ay Işığı Sonatı"nı yorumladığı zaman 20 dakika ayakta alkışlanmıştı. Kendiyle yapılan röportajda soyunma odasına gelen ünlü bir İtalyan sopranonun kendisinden kendi müzik türüne geri dönmesini rica ettiğini, opera müziğini yapmaya devam ederse kendisi ile rekabet edecek hiçbir İtalyan sopranonun kalmayacağından yakındığını söylemiştir.
1961'de 2 haftalık bir turne için gittiği Sovyetler Birliği'nde aşırı yoğun talep üzerine tam 6 ay kaldı. Dönüşte kocasından ikinci ve son kez boşandı. 1970'lerin başında birkaç hayranının ısrarı ile "Miracles" (mucizeler) adlı bir psychedelic müzik albümü yaptı ancak beğenmeyip derhal piyasadan toplattı. Bu nedenle piyasada çok az olan 1971 tarihli bu albüm hayranları ve koleksiyonerler arasında değerli bir meta haline gelmiştir.

Plakları

Yma Sumac'ın 5 oktava kadar çıkan ses aralığının diğer sopranolarla karşılaştırılması.

• Voice of the Xtabay (1950)
• Flahooley (1951)
• Legend of the Sun Virgin (1952)
• Inca Taqui (1953)
• Voice of the Xtabay & Inca Taqui
• Mambo! (1954)
• Legend of the Jivaro
• Amor Indio (1957)
• Fuego Del Ande (1959)
• Recital (1961)
• Miracles (1971) Yma Rocks! (1998) adıyla CD olarak tekrar basıldı.

Rol aldığı filmler

• Secret of the Incas (1954) .... Kori-Tica
• Omar Khayyam (1957) .... Karina
• Música de siempre (1958)
• Las Canciones unidas (1960)

Müziğinin kullanıldığı filmler

Yma Sumac kendi albümlerinin birinin kapağında.

Yma Sumac'ın birçok şarkısı filmlerin soundtrack'lerinde yer almıştı. Bunlardan bazıları:

• Omar Khayyam (1957) "Lament" adlı şarkısı
• Men with Guns (1997) "Xtabay" adlı şarkısı
• The Big Lebowski (1998) "Ataypura" adlı şarkısı
• Aprile (1998) "Bo Mambo" ve "Gopher" adlı şarkıları
• Dead Husbands (1998) (TV) "Gopher Mambo"
• Happy, Texas (1999) "Gopher Mambo"
• Ordinary Decent Criminal (2000) "Gopher Mambo"
• Confessions of a Dangerous Mind (2002) "Gopher Mambo"
• The In-Laws (2003) "Gopher Mambo"
• Rebound (2005) "Hands Up"
• Die Österreichische Methode (2006) "Xtabay"
• King of California (2007) "Malambo No. 1"

Read More

Semiha Berksoy

 Semiha Berksoy (d. 1910, İstanbul - ö. 15 Ağustos 2004), Türk opera sanatçısı ve ressam.
İlk Türk kadın opera sanatçısıdır. İstanbul Konservatuarı'nda ve Güzel Sanatlar Akademisi Namık İsmail Atölyesi Resim ve Tiyatro Okulu'nda eğitim almıştır. Daha sonra devlet bursu ile Almanya'da Berlin Devlet Yüksek Müzik Akademisi Opera Bölümü'nde eğitim almış ve birinci olarak bitirmiştir.
Opera kariyerine 1934'de başlamış olan Semiha Berksoy Türkiye, Almanya ve Portekiz'de sahneye çıkmıştır. 1939'da Richard Strauss'un Ariadne Auf Naxos isimli operasındaki Ariadne rolü ile Avrupa'da sahne alan ilk Türk opera sanatçısı olmuştur. 1940'da Türkiye'ye dönen Semiha Berksoy, Carl Ebert'in rejiliğinde Tosca ve Madame Butterfly operalarında oynamıştır. Ayrıca Deli Dolu ve Lüküs Hayat operetlerinde de görev almıştır.
1998'de Devlet Sanatçısı unvanı almıştır. 1999'da New York City Lincoln Center'da Robert Wilson'ın The Days Before: Death, Destruction and Detroit III isimli operasında opera söylemiştir. 15 Ağustos 2004'de 94 yaşında ölmüştür, bir gün sonra İstanbul'da gömülmüştür.

Rol aldığı tiyatro oyunları

• Bu Bir Rüyadır : Nazım Hikmet - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2001
• Keşanlı Ali Destanı : Haldun Taner - Engin Cezzar Gülriz Sururi Tiyatrosu - 1966
• İstanbul Efendisi : Musahipzade Celal - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1965
• Yatık Emine : Refik Halit Karay\Nazım Kurşunlu - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1965
• Rüya Oyunu : August Strındberg - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1964
• Dumanlıda Telaki Var : Nazım Kurşunlu - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1964
• Çalıkuşu : Reşat Nuri Güntekin\Necati Cumalı - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1962
• Göç (oyun) : Cevat Fehmi Başkut - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1961
• Macun Hokkası : Müsahipzade Celal - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1961
• Lütfen Dokunmayın : Haldun Taner - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1961
• Kanaviçe (oyun) : Turgut Özakman - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1960
• Büyük Jüstinyen : Refik Erduran - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1960
• Karayar Köprüsü : Redik Erduran - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1959
• Felsefe Doktoru : Branislav Nušić - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1959
• Tablodaki Adam : Cevat Fehmi Başkut - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1958
• Cadı Kazanı : Arthur Miller - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1958
• Dışardakiler : Haldun Taner - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1957
• Korku (oyun) : Orhan Asena - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1956
• Bu Gece Başka Gece : Reşat Nuri Güntekin - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1956
• Dünkü Çocuk : Garson Kanin - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1955
• Yaşlı Aile : Branislav Nušić - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1954
• Çayhane : John Parick - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1954
• Lady Frederick : W. Somerset Maugham - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1953
• Elektira : Sofokles - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1952
• Miras (oyun) : Augustus Goetz - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1951
• Köşebaşı : Ahmet Kutsi Tecer - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1951

Read More

Arcangelo Corelli

Arcangelo Corelli (d. 17 Şubat 1653, Fusignano, İtalya-8 Ocak 1713, Roma). İtalyan müzisyen, besteci ve keman virtüözüdür. Besteleri ile Barok müzik stilinin önemli bestecilerinin başında geldiği bildirilir. Modern keman çalma tekniğinin kurucusu olarak daha sonraki kemancılar üzerinde büyük etkisi olmuştur.

Hayatı

Arcangello Correli bir toprak sahibi ailenin beşinci çocuğu olarak zamanında "Ferrara ili"'ne bağlı (günümüzde Ravenna ili'nde) Fusıgnano küçük kentinde 1653'de doğdu. İlk müzik eğitimini yerel müzikcilerden aldığı kabul edilmektedir. Müziğe olan yüksek kaabiliyeti dolayısıyla 1666'da 13 yaşında iken 1666'da Bologna'ya müzik eğitimine gitmiş ve oradaki "Accademia Filarmonica" adlı konservatuvardaki isim yapmış Leonardo Brugnoli ve Giovanni Benvenuti kemancılardan dersler almıştır.
1671'de Roma'ya geçip orada önce "Saint-Louis-Des-Français Kilisesi"'nde ve sonra da "Teatro Çapranıca"'da kemancılık yapmaya başlamıştı. Papa'nın şapelinde şarkıcı olan Matteo Simonelli'den kompozisyon dersler almaktaydı. Corelli 19 yaşında iken 1672'de Paris'de çok başarılı konserler verdi ve bu başarısı ile Avrupa'da isim yaptı. 1681'de Almanya'da Baverya Prensi hizmetinde bulundu. 1680 ile 1685 arasında arkadaşı olan kemancı ve besteci Cristiano Farinelli'nin evinde çok zaman geçirdi.
1685'de Roma'da yerleşti. Roma'da sürgünde olan İsveç'in Katolik Kraliçesi İsveç'li Christina'nın hizmetinde çalışıp onun için sonatlar besteledi ve kraliçenin davetlerinde müzik orkestralarına şeflik yaptı. Kardinal Benedetto Pamphili ve Pietro Ottoboni'den mali destek alıp bu patronların destegi ile Corelli mali sorunlardan ayrı olarak kendini müziğe, kemana ve besteciliğe vermeye imkan buldu. Orkestra şefliğine bir örnek 1687'de İngiltere Elçisi şerefine Akademi'nin verdiği bir büyük konserde Corelli'nin 150 yaylı sazlar çalgısı ve 100 kadar koro şarkıcısından oluşan müzik topluluğuna şeflik yapmasıdır. 1689 ile 1890'da Modena'ya geçip "Modena Dükü"'nden büyük destek gördü.
1708'de kendini şehir hayatından iyice ayırdığı zaman Kardinal Ottoboni'nin sarayında rahat bir hayat süremeye başladı. Resim ustalarından satın aldığı tablolarla çok değerli bir resim koleksiyonu topladı. Yakın akraba ve ailesine mali yardımlarda bulundu. 1708'de Napoli'ye siyaret gittiği zaman "Napoli Kralı" tarfından çok iyi karşılandı. Corelli Roma'nın müzik sosyetesinin başında gelmekteydi ve en yüksek soylu Romalılar tarafında tutulmaktaydı. Kardinal Ottoboni'nin sarayındaki Pazartesi Konserleri bu sosyetenin baş toplanma yeri haline gelmiştir.
Bu arada keman dersleri de vermekteydi. Öğrencileri olan ünlü Francesco Geminiani ve Pietro Locatelli ve diğerleri Albinioni'den öğrendikleri ve onun kendisinin ortaya çıkardığı keman çalma stilini Avrupa'ya yaymaya başladılar.
Corelli Roma'da 1713'de öldü. Mirası 120.000 marklık bir servetti ve resim koleksiyonun değeri ise çok daha yüksekti. Corelli mirasını destekçisi ve arkadaşı olan Kardinal Ottobiani'ye bıraktı ama o da bunu Corelli'nin akrabalarına dağıttı. Corelli en önemli antik Roma eseri olan Pantheon'da mezara verildi

Eserleri

Corelli besteleri 48 trio sonat, 12 keman ve continuo sonat ve 12 koncerti grossi'den olusmaktadir.. Corelli'nin çoğu popüler sonat ve trio sonat serilerinden oluşan çalışmaları altı "opus" numarası altında toplanmıştır:

1. Op.1: 12 "sonate da chiesa" (2 keman 1 kontinuo icin trio sonat) (Roma 1681)
2. Op.2: 12 "sonate da camera" (2 keman 1 kontinuo icin trio sonat) (Roma 1685)
3. Op.3: 12 "sonate da chiesa" (2 keman 1 kontinuo icin trio sonat) (Roma 1689)
4. Op.4: 12 "sonate da camera" (2 keman 1 kontinuo icin trio sonat) (Roma 1694)
5. Op.5: 12 Suonati a violino ve klavsen (6 "sonate da chiesa" ve 6 "sonate da camera" keman ve kontinuo icin) (Roma 1700) The last sonata is a set of variations on La Folia.
6. Op.6: 12 "concerti grossi" (8 "concerti da chiesa" ve 4 "concerti da camera" 2 keman, viyolonsel, telli "ripieno" ve kontinuo icin) (Amsterdam 1714)

Ayrica "opus" numarasi verilmemis ama Corelli'ye ait bir kompozisyon olmasi cok olasi su eserler varsir:

1. Sinfonia in D minor, WoO 1
2. Sonata a Quattro, WoO 2 (Rogers, Amsterdam, 1699 )
3. Sonata a Quattro, WoO 3 (Rogers, Amsterdam, 1699 supheli)
4. Sonata a Quattro Trumpet, 2 keman icin, WoO 4
5. 6 Sonate a tre, WoO 5–10 (Amsterdam 1714)

Çağdaşı olan birçok besteci tarafından da kullanılan bir dans ezgisi 'La Follia' üzerinde çeşitlemeleri ve Op.8 numaralı 'Christmas Konçertosu' ünlüdür.

Read More

Melek Kobra,

Melek Kobra,   (d. 1915, İstanbul - ö. 26 Kasım 1939, İstanbul),   tiyatro, sinema ve opera oyuncusu.
Tanınmış operet bestecisi ve emprezaryosu Muhlis Sabahattin Ezgi’nin kızı olan Melek Kobra, 15 yaşındayken Cumhuriyet gazetesinin açtığı bir güzellik yarışmasına girerek hayata atıldı ancak bu yarışmada dereceye giremedi.Kendisi Türkiye'nin ilk dünya güzeli olan Keriman Halis'in de kuzenidir. İlk olarak 1931 yılında babasının oluşturduğu Muhlis Sabahattin'in Çocukları" adlı toplulukta operetlerde sahneye çıktı. Daha sonra Darülbedayi'ye giren sanatçı, Toto Karaca, İsmail Dümbüllü, Şevkiye May gibi isimlerle çalıştı, ünlü Ayşe Opereti'nde Ayşe rolünü oynadı. Bu süreçte, seslendirme sanatçısı Ferdi Tayfur ile evlendi.
1932 yılından sonra, babasının, Muhsin Ertuğrul'un filmlerine müzik yapmaya başlamasıyla, kamera karşısına da geçerek sinemada oyunculuk yaptı. Söz Bir Allah Bir (1933),Milyon Avcıları (1934) rol aldığı filmlerdendir.Milyon Avcıları filmi çekimlerinde Adalet Cimcoz'un erkek kardeşi Ferdi Tayfur ile tanıştı ve evlendi.
Eşi Ferdi Tayfur'un uyuşturucu bağımlılığından da etkilenerek uyuşturucu kullanan Kobra, yaşamında "Ezgi", "Tayfur" ve en son kendi seçimi olan "Kobra" soyadlarını kullandı. Ferdi Tayfur ile boşanmalarının ardından Muhsin Ertuğrul'un Kral Lear rolünü oynadığı aynı isimli oyunda ağzından kan gelmesi üzerine tüberküloz olduğu belirlenmesiyle, sahneden uzaklaştı. Cerrahpaşa hastanesi ve Yakacık Sanatoryumu'nda gördüğü tedavilerin ardından yaşamını yitirdi. Ölümünden 69 yıl sonra, anı defterleri, Gökhan Akçura tarafından "Hatıratım" adıyla kitaplaştırıldı.
Melek Kobra'nın hayatı 2013 yılında Rüstem Ertuğ Altınay tarafından oyunlaştırılmış ve Tiyatro Boyalı Kuş tarafından sahnelenmektedir. Melek Kobra'yı Yeşim Koçak canlandırmaktadır.

Rol aldığı bazı oyunlar

• Kısır Paşa
• Asaletmeap
• Dudakların
• Bir Kadının Hayatı
• Leyla Ve Mecnun
• Maskara
• Aşk Mektebi
• Kral Lear
• Ayşe Opereti

Filmografisi

• Milyon Avcıları - 1934
• Leblebici Horhor Ağa - 1933
• Söz Bir Allah Bir - 1933

KAYNAK:WIKIPEDİ ÖZGÜR ANSİKLOPEDİ

Read More

Maria Callas

Maria Callas (asıl adı: Anna Maria Cecilia Sofia Kalogeropoulos, Yun.: Άννα Μαρία Καικιλία Σοφία Καλογεροπούλου; d. 2 Aralık, 1923; New York Şehri, ABD - ö. 16 Eylül, 1977; Paris, Fransa) ABD'de doğan, Yunan soprano. 1950'li yılların ve belki tüm zamanların en ço

Hayatı

New York'ta doğan Maria Callas Atina'da İspanyol soprano Elvira de Hidalgo'nun öğrencisi olmuş, çalışkanlığı ve sanat hevesi ile ilgi çekmiş, sanat yaşamına ise 15 yaşında başlamıştır. Atina Konservatuarı'nda ilk anda sesi kulağa kontralto gibi gelse de daha sonra sesinin oturmaya başlaması ile hocaları onun mezzo-soprano olduğunu farketmiştir. Kendisini bir sanatçı yapmak için uğraşan annesi ile arası daha sonra açılmıştır. Kendisi bunu bir sanatçı olup para kazanmasının ardından annesinin kendisini kıskanmaya başlamasına bağlamıştır.
Callas, kariyerine Yunanistan Ulusal Operası'nda küçük bir rol ile başlamış, Madam Butterfly ve Tristan und Isolde ile ün kazanmaya başlamış, 1947'de Verona'da öne çıkmıştır. Kariyerinin başında Wagnerr'in operalarını yorumlayan Maria Callas 1953-1954 yıllarında ciddi anlamda kilo vermiştir.
Kariyerinde iyice yükselmeye başlayan Maria Callas, Norma'yı, Carmen'i, Puccini'nin ve Verdi'nin çeşitli operalarını yorumlamış, çıktığı soprano ve mezzo-soprano rolleri ile çağının bir numaralı opera şarkıcısı durumuna gelmiş, La Divina ünvanı ile kariyerini tamamlamıştır.
1950'lerde dönemin bir diğer ünlü opera şarkıcısı İtalyan lirik soprano Renata Tebaldi ile üstünlük yarışına girmiştir. Karşılıklı atışmalarda bulunan iki sanatçı birbirlerini aşağılayacak demeçler vermelerine rağmen sonunda her ikisi de birbirlerini takdir etmiştir. Tebaldi gibi bir sesi olmasını istediğini belirten Callas'ın ardından, Tebaldi de en iyisinin Maria Callas olduğunu kabul ederek bu üstünlük yarışına son vermiştir.
1957 yılında kocası ile evli iken bir armatör olan Aristotle Onassis ile tanışan Callas daha sonra Onasis ile bir aşk yaşamış ve böylece adını skandallarla da duyurmuştur. Aristotle Onasis ise daha sonra bir başkası ile evlenerek Callas'ın ve kariyerinin sarsılmasına neden olmuştur. Maria Callas 1977 yılında, 53 yaşında iken ani bir kalp krizi sonucunda hayatını kaybetmiştirk tanınan ve başından geçen sansasyonel olaylarla ses getiren sopranolarından biridir.
KAYNAK:http://tr.wikipedia.org/

Read More

Enrico Caruso,

Enrico Caruso,   (d. 25 Şubat 1873, Napoli - ö. 2 Ağustos 1921, Napoli),   ünlü İtalyan tenor, opera solisti.
1898 yılında Milano'da, prömiyerinde başrol oynadığı Umberto Giordano'nun yapıtı Fedora'daki rolüyle dikkatleri üzerine topladı. Kısa bir süre sonra Buenos Aires, Londra, Monte Carlo ve New York'ta sahneye çıkarak kendini kanıtladı. 1903 yılında New York'a yerleşen Caruso, geniş izleyici kitlesinin hayranlığını kazandıktan sonra 1904 - 1912 yılları arasında Paris'te çalıştı. Büyük ününü "olağanüstü" olarak nitelendirilen sesine, çok farklı rolleri başarıyla yorumlayabilmesine ve doğal oyun tarzına borçludur.
Enrico Caruso, Genç İtalyan Okulunun sözcüsü olduktan sonra çalışmalarını genişleterek sürdürmüştür. Yaşam öyküsü filme de alınan Caruso, Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü sahibidir. Carmen operasını 1906 San Francisco depreminden hemen önce seslendiren sanatçı, deprem sırasında Palace hotel'de kalmaktaydı.
"New York şehri Emprezaryosu" ilan edilen ünlü tenor, doğduğu şehirde peritonit rahatsızlığı nedeniyle 48 yaşında öldü.

VİDEOS

Repertuvarı

• L'Amico Francesco ( Morelli ) - Napoli, 15 Mart 1895 (Creation);
• Faust - Caserta, 28 Mart 1895 ;
• Cavalleria Rusticana - Caserta, Nisan 1895;
• ‘’Camoens’’ (Musoni)- Caserta, Mayıs 1895;
• Rigoletto - Napoli, 21 Temmuz 1895 ;
• La traviata - Napoli, 25 Ağustos 1895 ;
• Lucia di Lammermoor - Cairo, 30 Ekim 1895 ;
• La Gioconda - Cairo, 9 Kasım 1895 ;
• Manon Lescaut (Puccini) - Cairo, 15 Kasım 1895 ;
• I Capuleti e i Montecchi - Napoli, 7 Aralık 1895 ;
• ‘’Malia – Trapani’’, 21 Mart 1896 ;
• La sonnambula - Trapani, 24 Mart 1896 ;
• ‘’Marriedda’’ - Napoli, 23 Haziran 1896 ;
• I puritani - Salerno, 10 Eylül 1896 ;
• La Favorita - Salerno, 22 Kasım 1896 ;
• ‘’A San Francisco’’ - Salerno, 23 Kasım 1896 ;
• Carmen - Salerno, 6 Aralık 1896 ;
• ‘’Un Dramma in vendemmia’’ - Napoli, 1 Şubat 1897 ;
• ‘’Celeste’’ - Napoli, 6 Mart 1897 (Creation);
• ‘’Il Profeta Velato’’ - Salerno, 8 Nisan 1897 ;
• La bohème - Livorno, 14 Ağustos 1897 ;
• La Navarrese - Milano, 3 Kasım 1897 ;
• ‘’Il Voto’’ - Milano, 10 Kasım 1897 (Creation);
• L'Arlesiana - Milano, 27 Kasım 1897 (Creation);
• Pagliacci - Milano, 31 Aralık 1897 ;
• La bohème (Leoncavallo) - Genova, 20 Ocak 1898 ;
• The Pearl Fishers - Genova, 3 Şubat 1898 ;
• ‘’Hedda’’ - Milano, 2 Nisan 1898 (Creation);
• Mefistofele - Fiume, 4 Mart 1898 ;
• ‘’Sapho’’ - Trento, 3? Haziran 1898;
• Fedora - Milano, 17 Kasım 1898 (Creation);
• Iris - Buenos Aires, 22 Haziran 1899 ;
• La Regina di Saba (Goldmark) - Buenos Aires, 4 Temmuz 1899 ;
• ‘’Yupanki’’ - Buenos Aires, 25 Temmuz 1899 ;
• Aida - St. Petersburg, 3 Ocak 1900 ;
• Un ballo in maschera - St. Petersburg, 11 Ocak 1900 ;
• Maria di Rohan - St. Petersburg, 2 Mart 1900 ;
• Manon - Buenos Aires, 28 Temmuz 1900 ;
• Tosca - Treviso, 23 Ekim 1900 ;
• ‘’Le Maschere’’ - Milano, 17 Ocak 1901 (Creation);
• L'elisir d'amore - Milano, 17 Şubat 1901 ;
• Lohengrin - Buenos Aires, 7 Temmuz 1901 ;
• ‘’Germania’’ - Milano, 11 Mart 1902 (Creation);
• Don Giovanni - Londra, 19 Temmuz 1902 ;
• Adriana Lecouvreur - Milano, 6 Kasım 1902 (Creation);
• Lucrezia Borgia - Lisboa, 10 Mart 1903 ;
• Les Huguenots - New York, 3 Şubat 1905 ;
• Martha - New York, 9 Şubat 1906 ;
• Carmen - San Francisco, 17 Nisan 1906 (Büyük San Francisco depreminden hemen önceki bu konserden sonra Caruso bir daha San Francisco’ya hiç gitmedi))
• Madam Butterfly - London, 26 Mayıs 1906 ;
• L'Africana - New York, 11 Ocak 1907 ;
• Andrea Chénier - London, 20 Temmuz 1907 ;
• Il trovatore - New York, 26 Şubat 1908 ;
• Armide - New York, 14 Kasım 1910 ;
• La fanciulla del West - New York, 10 Aralık 1910 (Creation);
• ‘’Julien - New York, 26 Aralık 1914 ;
• Samson et Dalila - New York, 24 Kasım 1916 ;
• Lodoletta - Buenos Aires, 29 Temmuz 1917 ;
• Le Prophète - New York, 7 Şubat 1918 ;
• L'amore dei tre re - New York, 14 Mart 1918 ;
• La forza del destino - New York, 15 Kasım 1918 ;
• La Juive - New York, 22 Kasım 1919 .

Read More

Franz Liszt

 

Franz Liszt (d. 22 Ekim 1811, Macaristan - ö. 31 Temmuz 1886, Bayreuth, Almanya). Müzisyen, besteci, piyanist, orkestra şefi, müzik öğretmeni. 19. yüzyılın en önemli piyanistlerinden birisi, senfonik şiir tarzının yaratıcısı olan bestecidir

Yaşamı

22 Ekim 1811'de Macaristan'ın Doborján (Raiding) kentinde doğan küçük Putzi (Franz Liszt), ilk piyano derslerini onun müzik dehasını keşfeden babasından aldı. Macar soyluları 6 yıl boyunca bu çocuk dahiye maddi destek sağlamayı kabul edince küçük yaşta babası ile Viyana’ya giderek Antonio Salieri’den ve Ludwig van Beethoven’in öğrencilerinden Karl Czerny’den dersler aldı. 12 yaşına geldiğinde dinleyicilerin, diğer müzisyenlerin ve kralların takdirini toplayan bir konser piyanisti olmuştu. Konservatura girmek için geldiği Paris’te, yabancı olduğu gerekçesiyle okula alınmadıysa da özel ders alarak teori ve beste çalıştı; ilk ve tek operası Don Sache’yi ve çeşitli piyano eserlerini besteledi. 1834’de babasını kaybettikten sonra henüz 15 yaşında iken piyano dersleri vererek annesinin geçimini sağlamaya çalışan Liszt, müziğe ilgisini kaybetmeye ve bu mesleğin anlamını sorgulamaya başladı. Kendisini edebiyat ve dini konulara kaptıran Liszt’in bu ilgilerinin etkisi hayatına ve eserlerine yansıdı. 1830 Devrimi ile yeniden sanata ve hayata dönmeye karar verdi. Asla bitiremeyeceği Devrim Senfonisi’ni yazmaya başladı. Besteciliğinin öne çıktığı bu dönemde Alphonse de Lamartine’in şiirlerini solo piyano için besteledi. Hector Berlioz ile tanıştı. 1832’de kemancı Niccolo Paganini’yi dinlemesi, yeniden virtüözlüğe ilgi duymasına neden oldu.; Pagani’nin La Campanella’sı üzerine bir fantezi yazdı. 1833’de Berlioz’un Fantastik senfonisini piyanoya uyarlamayı başardı. Paris günlerinde o sıralar Polonya'dan gelmiş olan Chopin'in yeteneğini duyup onu kendine rakip olarak düşündüyse de sonraları çok iyi arkadaş oldular.
Fırtınalı bir ilişki yaşadığı Agoult Kontesi Marie ile 1834’de tanıştı. Kocasını terk eden kontes ile İsviçre ve İtalya’da yaşadılar, 3 çocukları oldu.Daha sonraları çok yakın arkadaşlık kurduğuı ünlü opera yazarı Wagner'le arkadaşlık kurdu.3 çocuğundan biri olan Cosima evli olmasına rağmen babası yaşındaki ve babasının çok iyi bir arkadaşı olan Wagner'le yasak aşk yaşaması iki arkadaşın arasını açtı. 1835’deki İsviçre seyahati sırasında piyanist Sigismond Thalberg’in Paris’teki başarılarını duyunca Piyanonun Kralıününü pekiştirmek için bir piyano düellosu yapmak üzere Paris’e gitti. Daha sonra piyano resitali kavramını geliştiren Liszt, büyük bir konser turuna çıktı, hayır dernekleri yararına konserler verdi, her yerde ilgiyle karşılandı. Konserleri sayesinde küçük yaşta kaybettiği ülkesin Macaristan’daki sel felaketinde hayatını kaybedenlere bağışlamak üzere büyük bir gelir elde etti ve Bonn’da yapılması planlanan Beethoven anıtının maliyetini üstlendi. 1840-1847 arasında çıktığı turnede İrlanda’dan Türkiye’e, Portekiz’den Rusya’ya kadar pek çok yeri dolaştı. 18 Haziran 1847'de Padişah Abdülmecit'e Dolmabahçe Sarayı'nda bir konser verdi.
1844’te ününün doruğunda iken manik-depresif eşi Marie d'Agoult ile evliliğini bitirdi; Kiev’de tanıştığı çarın yardımcısının karısı Prenses Carolyne Sayn-Wittgenstein ile birlikte oldu ve sahne konserlerine son verdi.
Liszt, konser piyanisti kariyerine son verdikten sonra, 1848’de Weimar’da orkestra şefliğine başladı ve kenti, Avrupa kültürünün buluşma merkezi haline getirdi. Bu görevi sayesinde Verdi, Wagner ve Berlioz’un yeni operalarını yönetti. Aynı dönemde en önemli eserlerini besteledi, genç piyanistlere ders vererek Altenberg Kartalları diye anılan yeni bir piyanist kuşağı yetiştirdi. 1858’de, muhafazakarların kendisinin ve öğrencilerinin yapıtlarına yoğun eleştirileri üzerine görevinden ayrıldı.
1861-1869 yılları arasında daha çok Roma’da yaşadı ve ve dini kitaplar yazdı, rahiplik dersleri aldı ve onur rahibi oldu. 1870’den sonra ise Roma, Weimar ve Budapeşte arasında seyahat ederek ömrünün sonuna kadar öğretmenlik ve piyanistliği sürdürdü. Budapeşte Müzik Okulu’nu kurarak ilk başkanı oldu. 31 Temmuz1886’da, bir festival nedeniyle bulunduğu Bayreuth'ta zatüreye yakalanarak hayatını kaybetti.

Ölümü

Liszt'e 5 Aralık 1849 yılında bir suikast girişimi oldu. Evinden çıkarken bıçaklandı. Bir süre hastane yattıktan sonra eski sağlığına kavuştu. 10 Ocak 1850 tarihinde yeniden suikast girişiminde bulunuldu. Ancak Liszt'in koruyanları tarafından engellendi. 20 Mayıs 1886 yılında birileri tarafından ölüm tehditi aldı. Tehditten sonra güvenliğini arttırdı ve vasiyet yazdırdı. 31 Temmuz 1886'da evinde öldü. Budapeşte’de gömülmeyi vasiyet etmiş olmasına rağmen Bayreuth’a gömüldü. Zature hastalığından öldüğü süsü verildi. Ancak daha sonra öldürüldüğünü ve katilin ortadan kaybolduğu açıklandı. Katil hiçbir zaman ele geçemedi.
Sürekli öldürülmeye çalışılmasının sebebi bilinmemektedir. Ancak Liszt'in yasadışı işlerde bulunduğu iddiaları vardır. Liszt yaşarken kendisine yapılan öldürme girişimlerini kendisini kıskananların yaptığını söylemiştir.

Read More

Antonio Vivaldi

Antonio Vivaldi (d. 4 Mart 1678; Venedik - ö. 28 Temmuz 1741; Viyana), İtalyan barok klasik müzik bestecisi, virtüöz kemancı ve rahip. "Kızıl rahip" lakabıyla tanınan Vivaldi, beş yüzden fazla konçerto bestelemiştir ve konçertonun babası olarak anılır. En bilinen eseri, Dört Mevsim Konçertosu adlı eseridir.

Hayatı

Antonio Vivaldi,1678’te Venedik’te dünyaya geldi. Lakabı 'Kızıl Rahip’ti. Babası, önceleri berberlik yapmış, daha sonra ise başarılı bir kemancı olmuştu. Vivaldi, ilk müzik eğitimini babasından almıştır. Annesi ise bir terzinin kızıydı.
Bir papaz eğitimi alan Antonio Vivaldi 1703 yılında resmen papazlık görevine atandı. Ama aynı yıl başka bir işe daha girdi. Ospedale della Pietà adındaki bir kızlar yetimhanesinde keman öğretmeni oldu. Buradaki görevi yetim ya da sakat kızlara keman çalmayı öğretmek ve onlara konserlerde seslendirmeleri için her ay iki konçerto yazmaktı. 1709 yılında bu görevinden ayrılmak zorunda kaldi. Bu dönemde Vivaldi besteci olarak dikkat çekmeye başladı. Op.1 sonat seti 1705 yılında yayımlandı.
1709’da Op.2 keman sonatını Danimarka Kralı IV. Frederik’e ithaf eden Vivaldi, bu sıralarda konçerto yazmaya başlamıştır. Hollandalı yayıncı Estienne Roger, Vivaldi’nin 12 konçertodan oluşan L'estro Harmonico adli eserini yayımladı. Bu dönemin en etkili müziksel yayını oldu. Almanya dışına hiç çıkmayan Bach’in müziğinin İtalyan yanının oluşmasında önemli bir yeri vardır. 1714’te Vivaldi’nin konçertolarını duyan Quantz, Albinoni ile birlikte Vivaldi’ye konçertoda reform yapmaları için ödenek bağlamıştır.
1723 ile 1724’te Roma’daki karnaval mevsimi için üç opera yazdı. Yine 1723’te Vivaldi, Pieta’nın yöneticileriyle ayda iki konçerto besteleme konusunda anlaştı. 1725’te yazdığı eseri Op. 8, Il cimento dell'armonico e dell'inventione ile ünü daha da yayıldı. Bu yıllarda opera sanatçısı Anna Giraud ile ilişkisi başladı. 1737’de görevde yaptığı Ferrara’nın yöneticileriyle Vivaldi arasında sergilenecek operaların seçimi konusunda çıkan anlaşmazlık Vivaldi’nin işinden olmasına yol açtı. Bu olayın ardından Vivaldi, Amsterdam’a yerleşti. 1741’de Graz’da Anna’yı dinlemek için Avusturya’ya yaptığı yolculuğu sırasında Viyana’da konakladığı bir dulun evinde öldü. Hemen aynı gün kimsesizler mezarlığına gömüldü.
Vivaldi’nin 500’den fazla konçertosu vardır. Farklı enstrümanlardan yararlanmayı çok seviyordu. Hiç kimse viyolonselden solo enstrüman olarak onun yararlandığı kadar yararlanmamıştır. Fransız Barok müziğinde nefesli çalgılar ağırlıktayken, onun müziğinde yaylı çalgılar önem kazanır. 230 keman konçertosunun yanında, flüt, obua, çello, viyola, mandolin konçertoları vardır. Klasik müzikle ilgisi olmayanların bile bildiği Dört Mevsim Konçertosu en sevilen eseridir. Kendisinin 94 tane opera yazdığını söylemesine karşın, bunların ancak 50’si günümüze ulaşabilmiştir. Bitmek tükenmek bilmeyen bir müzik dehası olan Vivaldi’nin hırslı ve güçlü kişiliği, müziğine de yansımıştır.
Vivaldi'nin adı yüzyılımıza dek pek tanınmadı. Ancak 1920'den sonra yapılan araştırmalar sonucunda Vivaldi'nin yüzlerce eseri gün ışığına çıkmaya başladı.

Eserleri

Vivaldi'nin Amsterdam'da basılmış eserle opus  nitelikli 100 konçerto ve 40 sonattır. Ama 500 kadar konçerto yazdığı sanılmaktadır.
Vivaldi hayalinde canlandırdığı resimleri müzik haline getirmiştir. Eserlerinde, hayallerine verdiği başrolü açıklayıcı sonelerle destekler. En ünlü eseri sayılan Op.8 içerisindeki "Dört Mevsim" konçertosunda mevsimler kendi özellikleri ile anlatılmıştır. Vivaldi'nin bu eseri uzun yıllar sonra Beethoven'a da ilham kaynağı olmuş ve "Pastoral Senfoni" bu şekilde ortaya çıkmıştır.

Seçilmiş operaları

94 opera yapıtı olduğu rivayet edilir ancak bugüne kadar sadece 50 tanesi bilinmektedir.

1. Bajazet (RV 703)
2. Cantone in Utica (RV-705)
3. Dorilla in Tempo (RV-709)
4. La fida Ninfa (RV-714)
5. Giustino (RV-717)
6. L'Incoronazione di Dario (RV-719)
7. L'Olimpiade (RV-725)
8. Orlando finto Pazzo (RV-727)
9. Orlando furioso (RV-728)
10. La verita in Cimento (RV-739)
11. Tito Manlio (RV-738)

Read More

Vasfi Uçaroğlu

Vasfi Uçaroğlu, (d. 1928, İzmir - ö. 30 Haziran 2011, İstanbul), Türk baterist, orkestra şefi.
Çok uzun bir süredir müzikle iç içe olan Uçaroğlu'nun kendi adını taşıyan bir orkestrası da vardı. Birçok türküye caz yorumu getirmesiyle tanınan sanatçı kendi orkestrası dışında birçok başka orkestrada da çalmış, Tanju Okan, Berkant ve Kamuran Akkor gibi dönemin ünlü solistleriyle birlikte sahne almış, plaklar doldurmuş ve birçok filmde de rol almıştı. 1968 yılında orkestrasının solisti Kamuran Akkor ile hayatlarını birleştirmişlerdi.
Uzun süredir Çapa Tıp Fakültesi'nde akciğer kanseri tedavisi görmekte olan Uçaroğlu 30 Haziran 2011'de 83 yaşındayken hayatını kaybetti.

Biyografi

1928 yılında İzmir’de dünyaya geldi. Beş yaşındayken babasının çalıştırdığı cambazhanede bir elde zil, öteki elde tokmak olduğu halde çalınan bir müzik aleti olan "krankas davulu" çalarak müziğe başladı. Uçaroğlu, İzmir Şehir Orkestrası’nda nefesli sazlar çalarak profesyonel müzik hayatına atıldı. Burada öğrendiği ilk enstrüman Klarnetti. Sağlığının nefesli sazlara uygun olmadığı doktorlar tarafından söylenince de yeniden vurmalı çalgılara döndü. İlk kez "Ege Caz Orkestrası"nda davul çalarak profesyonelliğe geçti. Daha sonra "Müfit Kiper Orkestrası"nda çaldı. Bu orkestrayla birlikte Beyrut'a giderek bir süre orada çalıştı. 1964 yılında Türkiye’ye döndü. Uçaroğlu 1950'lerin önde gelen orkestralarından İsmet Sıral'ın orkestrasında bateri çaldı. 1952 yılında ilk orkestrası olan "Orkestra Hisar"ı kurdu. 1960'lı yıllarda "büyük orkestralar" dönemi yaşanıyordu. 1966 yılında kendi adını taşıyan orkestrasını kurdu. "Vasfi Uçaroğlu Orkestrası"nda 1967 yılında solist olarak şarkı söylemeye başlayan, aynı zamanda Gönül Akkor’un da kızkardeşi olan Kamuran Akkor'la 1968 yılında evlendi. 1964 yılında Yugoslavya'nın başkenti Belgrat'ta düzenlenen "Balkan Melodileri Festivali"nde Türkiye'yi başarıyla temsil edince ülkede "millî baterist" unvanı da kazandı.
Vasfi Uçaroğlu ve Kamuran Akkor'un Mine ve Menekşe adını verdikleri iki kızları, yıllar sonra da torunları oldu. Müzisyen çift 2002 yılında kurulan "Gayrettepe Çevre Kültür Türk Müziği Korosu"nda uzun süre büyük bir özveri ile çalıştılar.
Uzun süredir Çapa Tıp Fakültesi'nde akciğer kanseri tedavisi görmekte olan Uçaroğlu, 30 Haziran 2011'de bu fakültenin hastanesinde 83 yaşında öldü. Vasfi Uçaroğlu’nun cenazesinin 1 Temmuz 2011'de Levent Camii’nden öğle namazını müteakip kaldırılacağı belirtilmiştir

Çalıştığı orkestralar

Vasfi Uçaroğlu'nun çalıştığı orkestralar şunlardır

• "İzmir Şehir Orkestrası" (1942), nefesli sazlardan klarnet çalıyordu.
• "Ege Caz Orkestrası" - Davul çalarak profesyonelliğe geçti.
• "Celâl İnce" - İnce ile yedi yıl çalıştı.
• "İsmet Sıral Orkestrası"
• "Nejat Cendeli Orkestrası"
• "İlham Gencer Orkestrası"
• "Vasfi Uçaroğlu Dörtlüsü" ("Orkestra Hisar", 1952,) - Kendi kurduğu ilk orkestra.
• "Müfit Kiper Orkestrası" - Beyrut'ta birlikte müzik yaptıkları orkestra.
• "Millî Orkestra" (1964) - Muammer Yeşil başkanlığında "Türkiye Müzisyenler Sendikası", Belgrad'da düzenlenen "Balkan Melodileri Festivali"’nde Türkiye’yi temsil edecek bir "Millî Orkestra" oluşturdu. Uçaroğlu bu orkestranın bateristiydi. Festivalde elde edilen başarı Vasfi Uçaroğlu'na ""millî davulcu" unvanını kazandırdı.
• 1964'te Ankara'da tekrar kendi orkestrasını kurdu. Bu orkestrayla birlikte birçok filmde rol aldı.
• "Balin Orkestrası" - Kısa bir süre.
• "Millî Orkestra" (1965) - Yeniden toplanan Millî Orkestra'da davulda yine o vardı.
• "Vasfi Uçaroğlu Orkestrası" - (1966) Bir ara Tanju Okan'ın da solist olarak katıldığı orkestrada 1966-1969 yılları arasında Berkant solist olarak yer aldı. Birlikte pek çok plak kayıtları yapıldı. Orkestraya 1967'de Kamuran Akkor solist olarak girdi. Ertesi yıl Kamuran Akkor'la evlendiler. 1972'de Akkor Türk Sanat Musikisi ve Arabesk söylemeye başlayınca Akkor'a Norayr Demirci orkestrası eşlik etmeye başladı. 1970'lerin ortalarında Vasfi Uçaroğlu Orkestrası sahnelerden çekildi.

Çalıştığı sanatçılar

Solistler Tanju Okan Kamuran Akkor Berkant Selahattin Tansel Ali Çetin Feridun Çamlıbe Laki Giordanelli (vokal)

Enstrümanlar Turgut Dalar (piyano) Nevzat Yalaz (saksofon ve org) Erol Sıdal (trompet) Erdoğan Serdar (bass) Jan Sırapyan (gitar), Ercüment Baturalp (bass) Ali Üstünel (saksofon) Berç Kayahan (bass) Faruk Akel (saksofon) Erol Enginer (saksofon)

45'lik Plâkları

• "Hey Ayşe", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Başar Tamer, şarkı "Sevgili Babam" filminde kullanıldı.
• "Yaşa Fenerbahçe", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Halit Kıvanç, Ezgi Plâk.
• "Ah Kızlar/ Seni Özlerim", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Berkant
• "Olacak Ah Olacak"/"Bahriyeli", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Nevzat Yalaz, Sahibinin Sesi Plâk.
• "Zalimin Zulmü"/"Al Geriye Resmini", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor Sahibinin Sesi Plâk (Söz-müzik: Suat Sayın)
• "Elveda Meyhaneci", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.
• "Laleler"/"Reyhan", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.(Azerbaycan folklörü)
• "Arkadaş Yok"/"Aşka Paydos", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk (Franco Migliacci'nin bir şarkısının aranjmanı, Söz: Fecri Ebcioğlu
• "Seviyor Sevmiyor", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk. Söz Sezen Cumhur Önal
• "Hayat Geçmez Boş Yere"/"Kalbim Seninle Dolu", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk (Dayan-White aranjmanı)
• "Mutluluğa Şarkı"/"Sen Başkasın", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk. (aranjman, Müzik Jean Mourou)
• "Oyna Kalbim Oyna"/"Saat Beşti", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk, Söz Fecri Ebcioğlu
• "Dön Sevgilim Bana", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.
• "Bal Arısı", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk. Söz Sezen Cumhur Önal.
• "Kokladığım İlk ve Son Çiçeksin"/"Aşk Eski Bir Yalan", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.(aranjman, Söz Sezen Cumhur Önal)
• "Sevgi Nedir Hiç Bilmedim"/"Gönül Ferman Dinlemez", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk, Söz Sezen Cumhur Önal

45'lik Plâkları

• "Hey Ayşe", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Başar Tamer, şarkı "Sevgili Babam" filminde kullanıldı.
• "Yaşa Fenerbahçe", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Halit Kıvanç, Ezgi Plâk.
• "Ah Kızlar/ Seni Özlerim", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Berkant
• "Olacak Ah Olacak"/"Bahriyeli", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Nevzat Yalaz, Sahibinin Sesi Plâk.
• "Zalimin Zulmü"/"Al Geriye Resmini", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor Sahibinin Sesi Plâk (Söz-müzik: Suat Sayın)
• "Elveda Meyhaneci", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.
• "Laleler"/"Reyhan", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.(Azerbaycan folklörü)
• "Arkadaş Yok"/"Aşka Paydos", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk (Franco Migliacci'nin bir şarkısının aranjmanı, Söz: Fecri Ebcioğlu
• "Seviyor Sevmiyor", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk. Söz Sezen Cumhur Önal
• "Hayat Geçmez Boş Yere"/"Kalbim Seninle Dolu", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk (Dayan-White aranjmanı)
• "Mutluluğa Şarkı"/"Sen Başkasın", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk. (aranjman, Müzik Jean Mourou)
• "Oyna Kalbim Oyna"/"Saat Beşti", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk, Söz Fecri Ebcioğlu
• "Dön Sevgilim Bana", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.
• "Bal Arısı", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk. Söz Sezen Cumhur Önal.
• "Kokladığım İlk ve Son Çiçeksin"/"Aşk Eski Bir Yalan", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk.(aranjman, Söz Sezen Cumhur Önal)
• "Sevgi Nedir Hiç Bilmedim"/"Gönül Ferman Dinlemez", Vasfi Uçaroğlu Orkestrası & Kamuran Akkor, Sahibinin Sesi Plâk, Söz Sezen Cumhur Önal.

Filmleri

Rol aldığı filmleR

Müzisyen Vasfi Uçaroğlu 1960'lı yıllarda bazı filmler rol almıştı. Bunlar:

• 1965 - Şıngırdak Melahat
• 1965 - Kolla Kendini Bebek
• 1966 - Ailenin Yüz Karası (Fazıl Ersoy)
• 1966 - Altın Kollu Adam (Nuri)
• 1966 - Can Düşmanı
• 1966 - Korkusuz Adam
• 1966 - Siyah Otomobil (Yusuf'un adamı)
• 1966 - Üsküdar'dan Topkapi'ya
• 1967 - Deli Fişek
• 1967 - Trafik Belma (Mıstık)
• 1967 - Büyük Cellatlar (Piyanist)
• 1967 - Ağlayan Kadın (Teoman'ın Arkadaşı)
• 1968 - Yuvana Dön Baba
• 1968 - Kahveci Güzeli
• 1969 - Sevgili Babam (Osman)
• 1969 - Tatlı Günler (Bateri Solo )
• 1971 - İdamlık (Baterist)
• 1976 - Ağlayan Kadın

Müziğini yaptığı filmler

• 1971 - Sürgünden Geliyorum, Yönetmen: Fikret Hakan
• 1971 - Seni Sevmek Kaderim, Yönetmen: Orhan Aksoy

Read More