ANTONİO CESTİ etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ANTONİO CESTİ etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Ekim 2015 Çarşamba

Orontea

 

Orontea İtalyan besteci Antonio Cesti tarafından hazırlanmış bir prolog ve üç perdeden oluşan "dramma per musica" janrinda bir opera eseridir. Bu eseri librettosu "Giacinto Andrea Cicognini" ve "Giovanni Filippo Apolloni" tarafından İtalyanca yazılmıştır. Eserin promiyer temsili 19 Şubat 1656'da Innsbruck, Avusturya'da "Hof-Saales Theater"'da yapılmıştır.
Orontea 17. yüzylda en çok sahnelenen opera eserlerinden birisi olmuştu ve içinde bulunan "Intorno all'idol mio", "Addio Corindo" ve "Il mio ben dice ch'io speri" adlı aryalar gayet popüler olarak bilinmekteydi. Bu opera eseri günümüzde nadir olarak yapımlanmaktadır. "Operabase" websitesi istatistiklerine göre bu opera 2005-2010 döneminde yapımlanan operalar listesinde bulunmamaktadır. [1]

Roller

RolSes tipiPrömiyer, 19 Şubat 1656
(Orkestra şefi: - )
La filosofia (Felsefe)soprano
Amore (Aşk)soprano
Orontea, Mısır Kraliçesisoprano
Alidoro, bir genç ressamtenorAntonio Cesti
Silandra, bir yüksek sınıf hayat kadınısoprano
Corindo, bir saraylıkastrato
Creonte, bir filozofbas
Aristea, Güya Alidoro'nun annesikontralto
Giacinta, erkek erkek kıyafeti giymiş bir kadınsoprano
Gelone, soytarıbas
Tibrino, bir gençsoprano

Konu özeti

Mekan:Mısır sarayı Zaman:Antik Mısır

Prolog

Felsefe ve Aşk insanoğlu yaşamı üzerinde hangisinin daha önemli olduğunu tartışırlar. Çok ciddi bir felsefe konusuna eğilmektedirler ve çok kesin ama gülünç ifadeler kullanırlar.

I. Perde

Mısır Kraliçesi Orontea, başdanışmanı olan Creonte'nin evlenmesi için verdiği tavsiyelere rağmen, aşk ve evlilikten elini eteğini çekmek üzere yemin vermiştir. Annesi olduğunu bildiren Aristea ile birlikte bir genç ressam olan Alidoro kendine tuzak kurmuş olan eşkiyalardan kaçarak saraya sığınır. Alidora Fenike Kraliçesi Arnea'nin sarayından kaçması gerektiğini bildirip, nasıl kaçtığını ayrıntıları ile anlatır. Kraliçe Orontea verdiği yemine uymayarak Alidoro'ya aşık olur. Bu sırada bir yüksek sınıf hayat kadını olan Silandra da Alidoro'ya aşık olmuştur.

II. Perde

"İsmoro" adlı bir genç erkek kıyafetinde olarak kraliçenin sarayına gelen gerçekten Giacinta adında kadın Alidoro'ya tuzak kuran eşkiyaların reisi olduğunu itiraf eder. Bu tuzağı Fenike Kraliçe'sinin Alidoro'nun öldürülmesi hakkında verdiği emir ile kurduğunu da açıklar. Kraliçe Orontea buna çok kizar ve Giacinta'yi nerede ise bir kılıç darbesi ile öldürmekten kendini güç tuttuğu anlaşılır. Creonte kraliçesinin Alidoro'ya aşık olduğunu hemen anlar ve ona böyle bir asil olmayan alelalde kişi ile hayatını birleştirmekten sakınmayı tavsiye eder. Güya Alidoro'nun annesi olan Aristea "İsmero"'ya aşık olur. Bu arada Alidoro odasında Silandra'nın bir nü resmini yapmaya başlamıştır. Silandra bu resim için poz vermekte iken kraliçe Alidoro'nun odasına gelir; ama sevdiği ressamı çıplak Silandra ile görünce kıskançlıktan çok kızıp bayılır. Ama sonra Orontea buna pişman olur; ona olan aşkını itiraf eden bir mektup gonderip Alidoro'ya tacını vermeyi istediğini bildirir.

III. Perde

Creonte Orontea'yı Alidoro'yu bırakmaya zorlamaktadır. Alidoro'nun eşyaları arasında bir kraliyet madalyonu bulunmuştur ve Creonte bunu Alidoro'nun hırsızlıkla eline geçirdiğini kabul etmiştir. Fakat Alidoro'nun annesi olarak görünen Aristea bu madalyonun nasıl olarak Alidora'nun eline geçtiğini ifşa eder. Bu ifşaatla Alidoro'nun Fenike Kralı'nın uzun bir zaman önce kaybolmuş Florindo adlı bir küçük erkek çocuğu olduğunu bildirir. Alidora, yani Fenike Prensi Florindo, küçük bir ocuk iken Aristea'nin kocasının liderliğinde bulunan bir korsan grubu tarafından kaçırılmıştır. Korsan reisi bu genç çocuğu, kendi oğlu imiş gibi yetiștirmek üzere karısı Aristea'ya vermistir. Bulunan kraliyet madalyonu Florindo'nun, yani Alidoro'nun, asil doğumunu isbat etmektedir. Alidoro'nun asil olduğu böylece anlaşılınca kraliçe Orontea'nin onunla evlenmesine hiçbir engel kalmamıştır

Antonio Cesti

 


Antonio Cesti (veya tüm ismi ile Pietro Marc Antonio Cesti) (d. 5 Ağustos,1623, Arezzo, İtalya, ö. 14 Ekim,1699 Floransa) İtalyan Barok dönem opera müziği bestecisidir. Önce bir kesiş olarak orgculuk ve kantata besteciliği yapmış; sonra dinsel olmayan müzisiyenliğe geçerek tenör olarak şarkıcık, lirik opera eserleri besteciliği yapmıştır. Daha sonra da İnnsbruck'ta, Floransa'da, Roma ve Viyana'da aslî görevle veya yardımcı olarak müzik direktörü (maestro di cappella) olarak görevlerde bulunmuştur. Bazı kaynaklar zamanının en iyi muzisiyenlerinin başta gelenidir diyerek kendini övmüşlerdir.

Yaşamı

İtalya'da Arezzo] şehrinde doğmuştur. Müzik eğitimini o yörede bulunan çeşitli usta müzisiyenden almıştır. 1637de bir Fransisken Tarikatı manastırına keşiş olmuştur ve "Antonio" ismi bu keşişlik ismidir. Bir keşiş olarak Volterra şehrinde bulunmaktayken, büyük olasılıkla siyasi ve parasal gücü ile müzisiyenleri koruyan Medici ailesinin desteğini kazanmak için dinsel olmayan müzik yapmaya döndü. Burada "Salvator Rosa" adlı bir şairle tanıştı ve bu yazar Cesti'nin hazırladığı birçok kantata için libretto yazmıştır. Cesti'nin bir keşiş olarak hayatı ile tenör şarkıcılığı ve opera besteciliğinde başarıları gittikce birbiriyle çatışmaya başladı. 1650de Fransisken Tarikatı manastır yetkilileri tarafından Fransesco Cavalli'nin hazırladığı Iason operasında tenör olarak rol aldığı için telin edildi.
1652'de İnnsbruckta bulunan Arşidük Ferdinand Karl'in sarayında müzisiyenlik görevine başladı. Bu görevde iken 1654'te "Cesare amante (Sevdalı Sezar)" operasını bestedi ve Komidenhaus'ın açılışı için "Kleopatra" adlı operasını revize etti. 1655de ise Katolik mezhebine girmeyi kabul edip İsveç kraliçelik tahtından feragat eden İsveç Kraliçesi Kristina'nın İnnsbruck'u ziyareti sırasında Arşidük Ferdinand emriyle hazırlanan şenlikler için "Argia" adlı operasını besteleyip yapımladı.
O gorevden ayrıldıktan sonra, Floransa'da ve sonra da Papalık Devleti için müzik direktörü (maestro di cappella) görevlerinde bulundu. Roma'da Sistine Şapeli'nde şarkı söylediği belgelidir. 1661de Fransız Düşeşi Marguerite-Louise d'Orléans ile Medici Kontu'nun Floransa'da düğün merasimleri arasında hazırladığı "Doria" operasını da sahneledi. İsveç Kraliçesi Kristina'nin İnnsbruck'u 1662deki ikinci ziyareti sırasında ise hazırladığı Magnanimita d'Alessandro (İskender'in asilliği) adlı operasını sahneledi.
1666'da Viyana'da Habsburg Avustrurya İmparatoru I. Ferdinand'in sarayına yardımcı müzik direktörü olarak atandı. Aynı yil "Orontea" adlı opera seria bestesi ikinci defa "Teatro SS Giovanni e Paolo"da oynandı. 1668de ise Habsburg Avusturya İmparatoru I. Leopold ile İspanya prensesi "Marguerite" ile evlenmesi dolayısiyla Viyana'daki şenlikler için "Il Pomo d'Oro" adlı operasını hazırladı. Bu operanın librettosunu "Sbarra" hazırlamıştı ve eserdeki birkaç arya imparatorun kendisi tarafından bestelenmişti.
Viyana'da imparatorun sarayında hala görevine devam etmekte iken 1669da Floransa'ya yaptığı bir ziyaret sırasında Cesti birdenbire hastalanıp hayatına gözlerini kapamıştır.

Müziği

Cesti, oda kantataları da hazırlamakla beraber, önemli bir opera bestecisi olarak iyi bilinmektedir. Hazırladığı opera eserlerinin en ünlüleri Orontea (1656), La Doria (Venedik, 1663), Il pomo d'oro (Altın Elma) (Viyana, 1668)dir. Operaları büyük sahnelerden ziyade küçük oda salonlarına uygun olan saf ve ince stilli aryaları ile dikkat çeker. Besteciliği bir profesyonel şarkıcı olmasından da çok etkilenmiştir. Besteleri 17. yüzyılın bel canto şarkı stilinde hazırlanmıştır. Orontea adlı opera eseri 17. yüzyılın en popüler opera eserlerinden biri olmuş ve hazırlandıktan sonra bu yüzyılda kalan 30 yilda 17 defa tekrar yapımlanmistir. Fakat hazırladığı operalar gittikçe daha grift mizansen gerektirmeğe başlamıştır. En son eseri olan "Il Pomodor D'Oro" büyük bir orkestra, büyük sayıda şarkıcı içeren bir koro ve tanrıların gökten inmesi için, deniz savaşları için, fırtınalar için özel ve büyük sahne aletleri gerektirmektedir.

Eserleri

  • 1651 : Alessandro vincitor di se stesso (Libretto: Sbarra) Venedik, Teatro SS Giovanni et Paolo)
  • 1652 : Cesare Amante - (Libretto: Varotari) Venedik, Teatro Grimano
  • 1654 : La Cleopatra
  • 1655 : L'Argia - İnnsbruck
  • 1656 : Orontea - (Libretto: Hiacinto Andrea Cicognini, elden geçiren Filippo Apolloni) İnnsbruck)
  • 1656 : Il Pomo d'Oro (Viyana)
  • 1657 : La Doria (Libretto: Apolloni) İnnsbruck, Bestecinin İnnsbruck'da en popüler olan eseri
  • 1659 : Venere Cacciatrice (Libretto: Sbarra) İnnsbruck
  • 1662 : La Magnanimità d'Alessandro (Libretto: Sbarra) İnnsbruck
  • 1665 : La Semiramide (Libretto: Moniglia) İnnsbruck
  • 1666 : Il Tito (Libretto: Nicolò Beregan ) Venedik
  • 1667 : Disgrazie d'Amore (Libretto: Sbarra)
  • 1668 : La Schiava fortunata