PRODUCTOR-SCREENWRITER-DIRECTOR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
PRODUCTOR-SCREENWRITER-DIRECTOR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Şubat 2017 Çarşamba

Buster Keaton

Buster Keaton (gerçek adı: Joseph Francis Keaton), (d. 4 Ekim 1895, Kansas; ö. 1 Şubat 1966), ABD'li komedi oyuncusu, sinemacı, yapımcı ve senarist.[1]

Hayatı

İlk yılları

Anne ve babası vodvil komedyenleriydi. Buster adı ise aile dostları ve iş arkadaşları vaftiz babası Harry Houdini tarafından verilmişti. Küçükken birkaç tehlikeli kaza atlattı. Daha üç yaşındayken, ailesiyle birlikte Üç Keaton adı altında gösterilere çıkıyordu.

Kariyeri

İlk kez 1917 yazında, beraber iki bobinlik on beş kısa film daha çekeceği komedyen-yönetmen Fattie Arbuckle'ın filmi The Butcher Boyda rol aldı. 1920 yılında askerden döndükten sonra ilk uzun metrajlı filmini çekti ve birden yıldız oldu. Bir yıl içinde, kendi yapım şirketinde kendi yazdığı, yönettiği ve oynadığı filmler çekiyordu. Filmlerinde kullanılan şapkaları kendisi tasarlıyordu. Türkiye'de Malek adıyla tanınıyordu. Filmlerinde farklı tarzlar kullandı. Özellikle Stamboat Bill, Jr. filminde çektiği düşen duvar sahnesi oldukça ünlüdür. Fakat bütün bunlara rağmen Charlie Chaplin ve Harold Lloyd aktörlerin gölgesinde kalmıştı. 1928'de MGM stüdyosuna geçmek zorunda kalınca filmlerinin de ışıltısı iyice kayboldu.
Keaton'ın canlandırdığı tek drama Gogol'ün bir eseridir. Gogol'e büyük bir hayranlığı vardı.
Keaton, 1932 yılında rol aldığı Sherlock Jr. adlı filmde su kulesinin (eski binalarda bulunan geniş su hazneli metal boru) altındayken suyun fazla gelmesi nedeniyle düştü. Demiryolu hattına yuvarlanan oyuncu, boynunda bir ağrı hissetti. Buna rağmen boynunun kırık olduğunu tam 10 yıl boyunca fark edemeyen Keaton, uzun yıllar boyu şiddetli bir baş ağrısıyla yaşadı. Yıllar sonra doktora gittiğinde ilginç gerçekle karşılaşan aktör böylece tarihe geçti.
1932 yılında boşandı, alkolik oldu maddi sıkıntılar çekti ve 1935'te bir kliniğe yatırıldı. 1952'de eski evinde sakladığı bazı filmleri bulununca yeniden hatırlandı ve filmlerine akademik bir ilgi gösterilmeye başlandı ve ardından kendisine özel bir Oscar ödülü verildi. 1966 yılında, yüzden fazla film çektikten sonra kanserden öldü. Hiçbir filminde değişmeyen ifadesiz yüzü ile Büyük Taştan Surat lakabını kazanmıştı.

Önemli filmleri

Ana madde: Buster Keaton filmografisi

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ Obituary Variety, 2 Şubat 1966, 63. sayfa.

Dış bağlantılar

27 Eylül 2016 Salı

Tuncel Kurtiz

Tuncel Kurtiz tam adı ile Tuncel Tayanç Kurtiz (d. 1 Şubat 1936, Kocaeli - ö. 27 Eylül 2013, İstanbul), Türk sinema ve tiyatro oyuncusu, yönetmen, yapımcı ve senarist.

 

Yaşamı

Babası Selanik doğumlu bir Türk bürokratı, annesi Boşnaktır.
Üniversitede kısa bir süre hukuk fakültesinde, daha sonra ise filoloji, felsefe, psikoloji ve sanat tarihi bölümlerinde okudu; ancak hiçbirinden mezun olmadı. İlk kez 1959 yılında Dormen Tiyatrosu'nda oyunculuğa başlamış olan sanatçı, sinema filmlerinde rol aldı. Sürü filmiyle zirveye çıkan sanatçının, doğayla iç içe yaşamayı sevdiği belirtilir.
1981 Antalya Altın Portakal Film Festivalinde en iyi senaryo ödülünü Nurettin Sezer ile birlikte kaleme aldığı Gül Hasan filminin senaryosuyla kazanmıştır. 2006'da Hacı, 2007'de Asi adlı TV dizilerinde oynadı. 2009 yılının başında vizyona girmiş olan Güz Sancısı filminde Kamil Efendi karakterini canlandırmıştır. Aynı yıl yayına başlayan Ezel adlı dizide Ramiz Karaeski karakterini canlandırmış ve tanınırlığı daha da artmıştır.
2010 Yaz döneminde NTV yeşil ekranlarında Balıkesir'in Edremit ilçesine bağlı Güre Beldesi'nin Çamlıbel köyünde eşi ve kayın biraderi ile birlikte işletmekte olduğu Zeytinbağı adlı butik otelde ünlü dostlarını ağırlayarak Tuncel Kurtiz ve Dostları adlı bir program yapmıştır. Aynı yıl BBC'nin Hayat (Life) belgeselini seslendirmiştir. Birçok ulusal ve uluslararası ödülünün yanı sıra, Ekim 2011'de 48. Altın Portakal Film Festivali'nde Yaşam Boyu Onur Ödülü aldı.
27 Eylül 2013'te İstanbul Etiler'deki evinde kalp krizi sonucu 77 yaşında hayata gözlerini yumdu.[1] 29 Eylül 2013'te Balıkesir'in Edremit ilçesine bağlı Çamlıbel köyünde defnedilmiştir.[2]

Oynadığı bazı tiyatro oyunları

  • Çok Tuhaf Soruşturma : Ferhan Şensoy - Orta Oyuncular - 1998
  • Şeyh Bedrettin : Nazım Hikmet - 1997
  • Mahabaratta : Hint Destanı - Peter Brook - 1985
  • Keşanlı Ali Destanı : Haldun Taner - Berlin Schaubühne Tiyatrosu - 1984
  • Teneke : Yaşar Kemal
  • Kaplan ve Daktilolar - Genar Tiyatrosu - 1968
  • Samanyolu (oyun) : Karl Wittlinger - Genar Tiyatrosu - 1968
  • Devri Süleyman : Aydın Engin - Genar Tiyatrosu - 1968
  • Yolcu : Nazım Hikmet - Genar Tiyatrosu - 1967
  • Kalbin Sesi - Halkın Gözü : Peter Shaffer - KEnt Oyuncuları - 1964
  • Martı : Anton Çehov - Kent Oyuncuları - 1963
  • Altın Yumruk : Dormen Tiyatrosu - 1962
  • Ayı Masalı : Dormen Tiyatrosu - 1962
  • Şahane Züğürtler : Dormen Tiyatrosu - 1962
  • Zafer Madalyası : Thomas Heggen\Joshua Logan - Dormen Tiyatrosu - 1958

Filmografisi

YılFilmRolNotlar ve ödüller
1964Şeytanın Uşakları
1965Üçünüzü De MıhlarımHüseyin
1965Son Kuşlar
1965Sokakta Kan Vardı
1965Sokaklar YanıyorOrhan
1965Sayılı KabadayılarÇolak Mahmut
1965Krallar Kralı
1965Konyakçı
1965Kanlı Meydan
1965Haracıma DokunmaÇolak Mahmut
1965Güzel Bir Gün İçinBarda müşteri
1965Büyük Şehrin Kanunu
1965Bitmeyen Yol
1965Bir Caniye Gönül Verdim
1965Ben Öldükçe YaşarımCemal
1965Babasız Yaşayamam
1966Ağaların Savaşı
1966Zehirli Kucak
1966Yiğit Yaralı OlurRemzi Kocael
1966Silahların Kanunu
1966Silahına Sarılan Adam
1966Nikahsızlar
1966Kıran KıranaTuncel
1966Karanlıkta Vuruşanlar
1966Kanunsuz Yol
1966Kanunsuz Dağlar
1966Kanlı Mezar
1966Kader Çıkmazı
1966Hudutların KanunuBekir
1966Dört KurşunKahya
1966Çirkin KralCahit
1966Çingene
1966At Avrat Silah
1967Kuduz Recep (Aslan Arkadaşım)Hamza
1967Krallar ÖlmezKomiser
1967Bana Kurşun İşlemezCengiz
1970UmutHasan
1970TatortDer KleineAlman televizyon dizisi
1974Otobüs2. Adam
1977Nehir
1978KanalAbuzer Dayı
1978SürüHamo
1979Gül HasanAyrıca filmin yönetmeni ve senaristi
Antalya Altın Portakal Film Festivali En İyi Senaryo Ödülü
1979Bereketli Topraklar ÜzerindeAyrıca filmin senaristi ve yapımcısı
1981Kleiner Mann was tunAlman yapımı
1983Kalabaliken i Benderİsveç yapımı
1983DuvarTonton Ali
1984Turkse VideoYılmazKısa film
1985Die AbschiebungAlman yapımı
1985Vägen till Gyllenblå!Dr. Krullİsveç televizyon dizisi
1987Den Frusna LeopardenDavidİsveç yapımı
1986Hiuch HaGdiHilmiBerlin Film Festivali Gümüş Ayı (En İyi Erkek Oyuncu) Ödülü
1987AufbrücheAlmanya yapımı
1988Livsfarlig FilmTantalus, iranierİsveç yapımı
1989Noel BabaAlmanya yapımı
1989Täcknamn Coq RougeAl-Houlİsveç yapımı
1989MahabharataShakuniUluslararası yapım
1990SkyddsängelnIvarİsveç yapımı
1990Zeit der RacheAvusturya yapımı
1990Die Hallo-SistersSamyAlman televizyon dizisi
1992KvällspressenAbdelAlman televizyon dizisi
1993Çakalların İzindeTelevizyon dizisi
1993Korkunun Karanlık GölgesiAlmanya yapımı
1993Ağrı'ya Dönüş
1994Bir Aşk UğrunaEnverAntalya Altın Portakal Film Festivali En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü
1994Aşk Ölümden SoğukturDursun
1995Cemile ve Umudun Masalı
1996Cemile
1996Usta Beni Öldürsene
1996Tabutta RövaşataReis
1996Işıklar SönmesinHaydar Ağa
1996İstanbul Kanatlarımın AltındaTopal Recep Paşa
1997Gräfin Sophia HatunKısa film
1997Çökertme
1997Akrebin YolculuğuAgahAnkara Uluslararası Film Festivali En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü
1998Vive la mariée... et la libération du Kurdistanİsmet AmcaFransa yapımı
1998Hoşçakal YarınAli Elverdi
1999Kurtlar SofrasıTelevizyon dizisi
2000KumruHalilTelevizyon filmi
2001O da Beni SeviyorÇeribaşı
2001ŞellaleKel SelimSadri Alışık Ödülleri En İyi Erkek Oyuncu Ödülü
2001A cavallo della tigreTigreİtalya yapımı
2003AlacakaranlıkAlairbey BozoğluTelevizyon dizisi
2003İnat HikayeleriAnlatıcı(Latif,Latif Şah,Canbaz Şaho)Ayrıca filmin senaristi ve filmdeki tek profesyonel oyuncudur
2006HacıHacı Hayrullah GesiliTelevizyon dizisi
2007Kara DuvakHaşim MevlütoğluTelevizyon dizisi
2007Yaşamın KıyısındaAli AksuAnkara Uluslararası Film Festivali En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü
Antalya Altın Portakal Film Festivali En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü
Yeşilçam Ödülleri En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü
2007AsiCemal AğaTelevizyon dizisi
2008Jack Hunter and the Lost Treasure of UgaritSaidABD yapımı televizyon dizisi
2008LalMasalcı bilgeKısa film
2008Güz SancısıKamil Efendi
2009Kayıp ArmağanAnimasyon filmi
2009Siyah BeyazAhmet Nihat
2009 - 2011EzelRamiz KaraeskiTelevizyon dizisi
2012 - 2013Muhteşem YüzyılEbu Suud EfendiTelevizyon dizisi
2013Mutlu Aile DefteriYıldırım Taşyumruk

Kaynakça

Dış bağlantılar

22 Mayıs 2016 Pazar

Avni Dilligil

Avni Dilligil (1908, Hayfa - 21 Mayıs 1971, İstanbul), Türk sanatçı, oyuncu ve yönetmen.
Avni Dilligil, Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarında Hayfa şehrinde doğdu. Edirne Lisesi'nde ve ardından İstanbul Lisesi'nde okudu. Liseyi İstanbul'da bitirdikten sonra, 1927'de Şehir Tiyatroları'nda "Hamlet" oyununda rol alarak sanat hayatına adım attı. Uzun süre Şehir Tiyatrosu'nda oyunculuk yapan Avni Dilligil, Muhsin Ertuğrul ile aralarında geçen bir münakaşa üzerine Şehir Tiyatroları'ndan ayrıldı. Daha sonra Ses Opereti, Şehir Tiyatrosu (İzmir), Gençlik Tiyatrosu, Çığır Sahne, Halk Tiyatrosu, Avni Dilligil Tiyatrosu gibi toplulukları da kurmuş, Raşit Rıza Tiyatrosu, Türk Tiyatrosu, Bizim Tiyatroda görev almış, ayrıca 350'den fazla filmde de rol almıştı. 1941 yılında "Kahveci Güzeli" filmiyle sinemada yer aldı. 1950'de "Oğlum İçin" filmiyle yönetmenliğe başladı. Dört film senaryosu yazmıştır. Tiyatro çalışmalarının yanı sıra aralarında Nejat Uygur, Metin Serezli, Ayşen Gruda, Halit Akçatepe, Hulusi Kentmen gibi pek çok sanatçının hocalığını yapmış ve geniş kitlelerce tanınmasına vesile olmuştur. [1] "Tiyatroda demokrasi olmaz" lafı kendisiyle özdeşleşmiştir. [2]
İlk eşi Nezahat Tanyeri'den Erhan Dilligil, sanatçı Belkıs Dilligil ile olan evliliğinden kendileri gibi sanatçı olan çocukları Çiçek Dilligil ve Devlet Tiyatroları eski genel müdürü Rahmi Dilligil doğmuştur. Aliye Rona'nın ağabeyidir. Avni Dilligil, Karacaahmet Mezarlığı'nda gömülüdür.
1978 yılından beri onun adına "Avni Dilligil Tiyatro Ödülleri" dağıtılmaktadır.[3]

Filmografisi

  • Bir Kadın Tuzağı 1971
  • Güller Ve Dikenler 1970
  • Merhamet 1970
  • Fıstık Gibi 1970
  • Saadet Güneşi 1970
  • Cafer Bey 1970
  • Babaların Günahı 1970
  • Bir Lokma Ekmek 1970
  • Darıldın mı Cicim Bana 1970
  • Şıllık 1970
  • Öp Beni Beybaba 1970
  • Yarım Kalan Saadet 1970
  • Erkek Fatma 1969
  • Serseri 1969
  • Karlı Dağdaki Ateş 1969
  • Kınalı Yapıncak 1969
  • Berduş 1969
  • Tel Örgü 1969
  • Ayşecik'le Ömercik 1969
  • Kimsesizim 1967
  • Kızılcıklar Oldu mu 1967
  • Paşa Kızı 1967
  • Çamaşırcı Güzeli 1966
  • İntikam Uğruna 1966
  • Hep O Şarkı 1965
  • Uzakta Kal Sevgilim 1965
  • Torpido Yılmaz 1965
  • Beyaz Atlı Adam 1965
  • Aşk ve İntikam 1965
  • Sevgim Ve Gururum 1965
  • Dudaktan Kalbe 1965
  • Gençliğe Veda 1965
  • Yasak Cennet 1965
  • Suçlu Çocuklar 1965
  • Hazreti Yusuf'un Hayatı 1965
  • Dünkü Çocuk 1965
  • Hak Yolunda 1965
  • Gönül Kuşu 1965
  • Gurbet Türküsü 1965
  • Şoförün Kızı 1965
  • Çiçekçi Kız 1965
  • İstanbul Kaldırımları 1964
  • İstikbal 1964
  • Yankesici Kız 1964
  • Mukadderat 1963
  • Rüzgar Zehra 1963
  • Liman Yosması 1963
  • Hiç mi Beni Sevmedin 1963
  • Kadınlar Hep Aynıdır 1963
  • Hayat Bazen Tatlıdır 1962
  • Küçük Hanımın Kısmeti 1962
  • Küçük Hanımın Şoförü 1962
  • Kiralık Koca 1962
  • Küçük Hanım Avrupa'da 1962
  • Çifte Kumrular 1962
  • Gönül Avcısı 1962
  • Hodri Meydan 1962
  • Otobüs Yolcuları 1961
  • Aşkın Saati Gelince 1961
  • Aşka Dönüş 1961
  • Sevimli Haydut 1961
  • Hatırla Sevgilim 1961
  • Ya O Ya Ben 1961
  • Küçük Hanımefendi 1961
  • Vahşi Kedi 1961
  • Oğlum 1961
  • Sokaktan Gelen Kadın 1961
  • Yeşil Köşkün Lambası 1960
  • Benli Emine 1960
  • Ölüm Peşimizde 1960
  • Gönül Kimi Severse 1959
  • Ana Hasreti 1956
  • Yaşlı Gözler 1955
  • Karacaoğlan 1955
  • Yetim Yavrular 1955
  • Beyaz Cehennem 1954
  • Evlat Acısı 1954
  • Mahallenin Namusu 1953
  • Oğlum İçin 1950
  • Köroğlu 1945
  • Sürtük 1942
  • Kahveci Güzeli 1941

Kaynaklar

  1. ^ 40. ölüm yılında Avni Dilligil [1]
  2. ^ 40. ölüm yılında Avni Dilligil [2]
  3. ^ Milliyet Sanat, Dergisi (15.5.1978). "Avni Dilligil Tiyatro Ödüllerini Kazananlar Belli Oldu". Milliyet Sanat Sayı 277: Sayfa 33. 

Dış bağlantılar

3 Mart 2016 Perşembe

Tunç Yalman

Tunç Yalman (d. 1925, İstanbul – ö. 3 Mart 2006, İzmir), tiyatro sanatçısı. Oyunculuk, yönetmenlik, çevirmenlik yapmıştır. Broadway’de oyun sahneleyen ilk Türk tiyatro sanatçısıdır. Gazeteci Ahmet Emin Yalman’ın oğludur.
Tiyatro yaşamına Robert Kolej’de öğrenciyken başladı. Okulunu bitirdiği 1944 yılında Muhsin Ertuğrul’un gençlerle hazırladığı Othello oyununda sahneye çıktı. 1946 yılında İstanbul Şehir Tiyatroları’na girdi ve Muhsin Ertuğrul ile birlikte çalıştı. Tiyatroyu onun yanında öğrendi, ona olan hayranlığı ölene dek sürdü. “Atatürk’süz bir Türkiye düşünemediğim gibi, Muhsin Ertuğrul’suz bir Türkiye de düşünemiyorum” diyen Tunç Yalman’ın 2000 yılında yayınladığı “Tunç İki Gözüm” adlı eserinde Muhsin Ertuğrul ’dan kendisine gönderilen mektupları okuyucuya sundu. Bu eser, bir anı kitabı olmanın çok ötesinde Türk tiyatrosu adına önemli bir belgedir.
Tunç Yalman tiyatro eğitimini ve bu alanda yüksek lisansını Amerika’da Yale Üniversitesi’nde tamamladı. Milwaukee Repertuar Tiyatrosu’nda yönetmen olarak çalıştı. Daha sonra, Vatan gazetesi’nde üç yıl boyunca Şakir Eczacıbaşı ile birlikte "Sanat Yaprağı"nı çıkarttı.
Rockefeller Vakfı bursu ile Amerika ve Avrupa’nın belli başlı tiyatrolarında incelemeler yaptı. 1957 yılında yönetmen ve oyuncu olarak Dormen Tiyatrosu kadrosuna katıldı. 1959 yılında Fransa’ya giderek reji asistanı oldu. 1960 yılında dönerek Şehir Tiyatrosu’na girdi.
Gerek özel tiyatrolarda gerekse İstanbul Şehir Tiyatrosu’nda çeşitli oyunlar sahneleyen Tunç Yalman 1976-1989 yılları arasında Amerika’da ünlü Carnegie Mellon Üniversitesi’nde Tiyatro Kürsüsünde ders vermeğe başladı. Bu arada, pek çok Fransızca ve İngilizce oyunu da dilimize çevirdi.
Tunç Yalman, oyunculuğunun, yönetmenliğinin ve çevirmenliğinin yanı sıra, uzun yıllar babası Ahmet Emin Yalman’ın sahibi olduğu Vatan Gazetesi’nde yazdığı tiyatro yazıları ve eleştirileriyle de Türk tiyatrosuna önemli katkılarda bulundu.
Yalman, uzun yıllar boyunca Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali’nin Danışma Kurulu’nda da görev yapmıştır.

Yönettiği bazı tiyatro oyunları

  • Altı erece Uzak : John Guare - İstanbul Şehir Tiyatrosu - 1992
  • Aktör Kean : Raymund Fıtzsımons - İstanbul Şehir Tiyatrosu - 1989
  • Aç Sınıfın Laneti : Sam Shepard - İstanbul Şehir Tiyatrosu - 1988
  • Vahşi Batı : Sam Shepard - İstanbul Şehir Tiyatrosu - 1986
  • Nora (Bir Bebek Evi : Henrik İbsen - İstanbul Şehir Tiyatrosu - 1985

Dış bağlantılar

29 Aralık 2015 Salı

Hüseyin Şadi Karagözoğlu

Hüseyin Şadi Karagözoğlu , (Bilinen adı; Fikret Şadi Karagözoğlu), (d. 1890, İstanbul - ö. 29 Aralık 1941 - İstanbul), Türk oyuncu, senarist ve yönetmen.
Galatasaray Lisesi'nden mezun olan Fikret Şadi Karagözoğlu, sanat yaşamına tiyatro oyunculuğu ile başladı. Sonradan aktör olan Muvahhit (Bedia Muvahhit'in eşi), yazar olan Refik Halit (Karay) ve Refi' Cevat (Ulunay)la birlikte, daha okuldayken sahneye çıktı. İkinci Meşrutiyet'in ilanından sonra Reşat Rıdvan Bey'le tiyatro yazarı İbnürrefik Ahmet Nuri (Sekizinci)'nin kurdukları profesyonel topluluğa girdi.
Daha sonra Paris'ten "Sylvain'in şâkird ma'rifeti" diye reklâm edilerek dönen büyük tragedyalarda gürültülü rollerle şöhret yapan Burhanettin Bey'le (Tepsi) birlikte çalıştı. 1910'da Rumeli turnesinden döndükten sonra kumpanyadan ayrıldı. Donanma Cemiyeti tiyatro heyetinde çalıştı.
Birinci Dünya Savaşı'nda asker oldu. Mütarekeden sonra, İbnürrefik Ahmet Nuri'nin "Hisse-i şâyia" komedisini sahneye koydu. Bu eserde Bican Efendi rolünü o kadar iyi başardı ki, bu isim ona lâkap oldu. Şadi, bundan yararlanarak Malûl Gaziler Cemiyeti hesabına 1918'de Bican Efendi makiyajiyle, Şarlo'nun ilk filmlerini hatırlatan kısa komediler çevirdi. Bunlar arasında "Bican Efendi mektep hocası", "Bican Efendi'nin rüyası", "Bican Efendi vekilharç" en çok beğenilenlerdendi. Ama Fazlı Necip stüdyo işlerine karışmaya başlayınca işler bozuldu. Malûl Gazilere verilen sinema malzemesi de Ordu Film Merkezi tarafından geri alındı. İstanbul Şehir Tiyatroları'nda çeşitli roller üstlendi. 1921 yılında sinemaya geçerek, 1923'te Darülbedayi'de "Milli Sahne"`nin kuruluşunda önemli yer aldı. 1917 yılında ilk filminde rol almasının yanı sıra, senaryo yazdı, yönetmenlik yaptı. Kendisi gibi oyuncu olan Şehper Karagözoğlu ile evlendi. Başrolünü oynadığı Bican Efendi serisi Türk sinema tarihinin ilk gülmece filmlerinden kabul edildi. 1927 yılından sonra sinema işletmeciliğiyle ilgilendi.

Filmografi (yönetmen, oyuncu ve senarist olarak)

13 Kasım 2015 Cuma

Fuat Uzkınay

Fuat Uzkınay (1888, İstanbul - 29 Mart 1956 - İstanbul), ilk Türk sinemacısı.
İlk ve ortaöğrenimini İstanbul'da tamamladı. İstanbul Sultanisi'ni bitirdikten sonra İstanbul Dar - ül Fünun'un fizik-kimya bölümüne girdi. Türkiye'de Sinemaya olan ilginin artmasıyla birlikte Uzkınay'ın da dikkatini çeken sinema sanatı, onun dahiliye müdürlüğü yaptığı okulda öğrencilere sinemayı tanıtan ve öğreten dersler vermesini sağladı. Şehzadebaşı'nda Milli Sinema adı verilen ve daha sonra "Ali Efendi Sineması" adını alan ilk Türk sinemasının 19 Mart 1914 tarihinde açılımasında Uzkınay'ın büyük emeği geçmiştir. Türkiye'de sinemayı halka ilk tanıtan Sigmund Weinberg'den sinema oynatıcısının kullanılmasını öğrendi.
Askerliğini yaparken 14 Kasım 1914 Cumartesi günü Ayastefanos'taki Rus Abidesi'nin yıkılışını 150 metrelik filme çekerek, Türk sinemasında ilk kez film çeken kişi oldu. Bir yıl sonra (1915) Harbiye Nazırı Enver Paşa'nın emriyle Merkez Ordu Sinema Dairesi (MOSD) kurulunca, Türkiye'de sinemayı tanıtma konusunda büyük katkıları olan Sigmund Weinberg de bu kurumun başına getirilir. Yardımcısı da Fuat Uzkınay'dır. 1916'da MOSD'un başına getirildi. Almanya'da filmcilik konusunda eğitim gördü. İlk konulu film olan Himmet Ağa'nın İzdivacını büyük zorluklarla bitirebildi. Ordudan 1954'te emekli olan Fuat Uzkınay, 1956'da öldü.
Ankara'da bulunan Kara Kuvvetleri Foto Film Merkezi'nin bir stüdyosuna hizmetlerinden dolayı Uzkınay'ın adı verilmiştir.

Filmografisi (yönetmen)

Filmleri (yapımcı)

Filmleri (görüntü yönetmeni)

  • Boğaziçi Esrarı / Nur Baba - 1922
  • Bican Efendi Mektep Hocası - 1921
  • Bican Efendi'nin Rüyası - 1921
  • Binnaz - 1919
  • Mürebbiye - 1919
  • Tombul Aşığın Dört Sevgilisi - 1919
  • Himmet Ağa'nın İzdivacı - 1918
  • Bican Efendi Vekilharç - 1917
  • Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı - 1914

Filmleri (eser)

  • Zafer Yollarında - 1923

6 Temmuz 2015 Pazartesi

Metin Erksan



Metin Erksan (1 Ocak 1929, Çanakkale
- 4 Ağustos 2012, İstanbul, Türk yönetmen ve sinemacı

Yaşamı

Pertevniyal Lisesi'nde okudu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi bölümünü bitirdi. 1947'den başlayarak çeşitli dergi ve gazetelerde sinema yazıları yazdı. Üniversite yıllarında sinemayla ilgilenen Erksan, 1950'de Atlas Film için Yusuf Ziya Ortaç'ın Binnaz adlı filmini senaryolaştırarak sinemaya adımını attı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü'nden 1952'de mezun olan Erksan, aynı yıl Dünya gazetesinde film eleştirileri yazdı. 1952'de senaryosunu Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun yazdığı Karanlık Dünya, Aşık Veysel'in Hayatı-Karanlık Dünya, ilk filmi oldu. Dünya Havacıları Türkiye'de (1958), Büyük Menderes Vadisi (1959) adlı iki belgesel film yaptı.
Edebiyat uyarlamalarına yönelerek kırsal kesim insanlarının sorunlarını işlediği filmlerle başarı kazandı. Susuz Yaz, 1964 Berlin Film Şenliği'nde Altın Ayı Büyük Ödülü'nü, Yılanların Öcü (1962), 1966 Kartaca Film Şenliğinde birincilik kazandı. Kuyu filmi (1968) 1. Adana Film Şenliği'nde birinci oldu. Halit Refiğ ile birlikte Ulusal Sinema anlayışının temsilcisi oldu.
1970 yılından sonra ticari filmler yönetti. 1974-1975'te TV için çağdaş beş Türk öyküsünü (Sabahattin Ali'nin "Hanende Melek", Ahmet Hamdi Tanpınar'ın "Geçmiş Zaman Elbiseleri", Samet Ağaoğlu'nun "Bir İntihar", Sait Faik Abasıyanık'ın "Müthiş Bir Tren" ve Kenan Hulusi Koray'ın "Sazlık") kısa metrajlı filmler durumuna getirdi. Metin Erksan, 4 Ağustos 2012 tarihinde 83 yaşında vefat etti.

Filmografi

Yönetmen

Yapımcı

  • Susuz Yaz 1964
  • Sevmek Zamanı 1965

Senarist

  • Beyaz Cehennem / Cingöz Recai 1954
  • Yol Palas Cinayeti 1955
  • Ölmüş Bir Kadının Evrakı Metrukesi 1956
  • Üç Arkadaş 1958
  • Dokuz Dağın Efesi 1958
  • Hicran Yarası 1959
  • Binnaz 1959
  • Gecelerin Ötesi 1960
  • Şoför Nebahat 1960
  • Mahalle Arkadaşları 1961
  • Acı Hayat 1962
  • Yılanların Öcü 1962
  • Suçlular Aramızda 1964
  • Susuz Yaz 1964
  • İstanbul Kaldırımları 1964
  • Sevmek Zamanı 1965
  • Ölmeyen Aşk 1966
  • Kuyu 1968
  • İki Günahsız Kız (İki Hikayeli Film) 1969
  • Feride 1971
  • Hicran 1971
  • Süreyya 1972
  • Dağdan İnme 1973
  • İntikam Meleği / Kadın Hamlet 1976
  • Vahşi Sevgili 1977
  • Sensiz Yaşayamam 1977
  • Preveze Öncesi 1982
  • Fırtına Gönüller 1984

Yapıtları

  • Kanlı Firar 1960
  • Ölümsüz Aşk 1995
  • Ölümün Ağzı 1996

Ödülleri

  • Berlin Film Festivali, 1964, Susuz Yaz, En İyi Film
  • İzmir Enternasyonal Fuarı 1. Film Şenliği, 1965, Suçlular Aramızda, En İyi Yönetmen
  • Türk Filmleri Yarışması, 1961, Gecelerin Ötesi, En İyi Senaryo
  • 1. Adana Altın Koza Film Şenliği, 1969, Kuyu, En İyi Yönetmen
  • 24. Antalya Film Şenliği, 1987, Kuyu, Onur Ödülü

9 Mart 2015 Pazartesi

Ertem Eğilmez

 



Ertem Eğilmez (Trabzon, 18 Şubat 1929 - İstanbul, 21 Eylül 1989), Türk yapımcı ve sinema yönetmeni. Geniş izleyici kitlesinin ilgisini çeken kalabalık kadrolu güldürüleriyle Türk sinemasında bir tarz oluşturmuştur.

Yaşamı

İlk ve orta öğrenimini Konya'da tamamladı. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’nden mezun olduktan sonra dükkân açıp bakkallık yaptı. Askerlik sonrasında, 1954'te Refik Erduran ile birlikte Çağlayan Yayınevi'ni kurdu. Aynı yıl gene Erduran ve Haldun Sel'le birlikte, birçok karikatüristin yetiştiği Tef adlı mizah dergisini çıkarmaya başladı. Yayın dünyasında çıkardığı cep kitapları ile bir devrim yaptı. Kemal Tahir’e, Mayk Hammer takma adıyla polisiye romanları yazdırdı. Cep kitapları işinde batınca Türkiye'nin ilk langırt makinelerini getirtti
1961 yılında Efe ve 1964 yılında Arzu Film şirketini kurarak sinemacılığa başladı. 1961'de Yaman Gazeteci filmiyle yapımcılığa, 1964'te de Fatoş'un Fendi Tayfur'u Yendi ile yönetmenliğe adım attı. Bir Millet Uyanıyor'la 1967 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde en iyi tarihsel film ödülünü kazandı.
Her türü denediyse de, çoğunlukla kolay izlenen ve geniş izleyici kitlesinin ilgisini çeken güldürüler yönetti. 1960'lı yıllardaki popüler aşk filmlerinin ardından, 1970’li yıllarda sevgi, dostluk ve güncel olayları güldürü öğesiyle kaynaştırdığı duygusal güldürülere yöneldi. Genellikle aynı oyuncu kadrosunu kullandığı ve ileride "Arzu Film Güldürüleri" diye adlandırılacak bu filmlerde zaman zaman toplumsal eleştiriye de yer veriyordu. Özellikle 1973'te çektiği Canım Kardeşim, insancıl tavrı, hüzünle güldürüyü kaynaştıran havası ve yer yer ulaştığı şiirsel anlatımıyla dikkati çeker.
Karakter oyuncularına başrol veren, Münir Özkul, Adile Naşit, Kemal Sunal, İlyas Salman, Halit Akçatepe, Zeki Alasya, Metin Akpınar, Şener Şen ve Ayşen Gruda gibi güldürü oyuncularının sinemada başarı kazanmalarında payı olan Eğilmez, filmleştirilmesi oldukça güç sayılan Rıfat Ilgaz'ın Hababam Sınıfı romanını 1975'te beyaz perdeye aktardı. Hababam Sınıfı'nın başarısı üzerine Hababam Sınıfı Sınıfta Kaldı, Hababam Sınıfı Uyanıyor, Hababam Sınıfı Tatilde ve son olarak da Hababam Sınıfı Güle Güle adlı dört devam filmi çekti.
1980-81 sezonunda Kanlı Nigar adlı müzikli oyunu sahneye koyan Eğilmez, bir süre uzak kaldığı sinemaya 1984'te Namuslu filmiyle geri döndü. 1980 yılında yaptığı Banker Bilo ve 1984 yılında yaptığı Namuslu filmleriyle, Türkiye’nin temel sorunlarını kendi mizahi bakış açısıyla ele aldı. Geniş ilgi gören Namuslu'yu, ticari açıdan başarısız olan Aşık Oldum (1986) ile gişede büyük bir başarı elde eden Arabesk (1988) izledi.

Yönettiği filmler

  • Arabesk (1988)
  • Aşık Oldum (1985)
  • Namuslu (1984)
  • Hababam Sınıfı Güle Güle (1981)
  • Banker Bilo (1980)
  • Erkek Güzeli Sefil Bilo (1979)
  • Gülen Gözler (1977)
  • Hababam Sınıfı Tatilde (1977)
  • Şabanoğlu Şaban (1977)
  • Hababam Sınıfı Uyanıyor (1976)
  • Süt Kardeşler (1976)
  • Hababam Sınıfı Sınıfta Kaldı (1975)
  • Hababam Sınıfı (1975)
  • Salak Milyoner (1974)
  • Köyden İndim Şehire (1974)
  • Mavi Boncuk (1974)
  • Oh Olsun (1973)
  • Yalancı Yarim (1973)
  • Canım Kardeşim (1973)
  • Sev Kardeşim (1972)
  • Tatlı Dillim (1972)
  • Senede Bir Gün (1971)
  • Beyoğlu Güzeli (1971)
  • Son Hıçkırık (1971)
  • Kalbimin Efendisi (1970)
  • Küçük Hanımefendi (1970)
  • Sürtük (1970)
  • Boş Çerçeve (1969)
  • İngiliz Kemal (1968)
  • Sevemez Kimse Seni (1968)
  • Nilgün (1968)
  • Ömre Bedel Kız (1967)
  • Yaşlı Gözler (1967)
  • Ölünceye Kadar (1967)
  • Sürtüğün Kızı (1967)
  • Seni Bekleyeceğim (1966)
  • Seni Sevmiyorum (1966)
  • Ben Bir Sokak Kadınıyım (1966)
  • Bir Millet Uyanıyor (1966)
  • Senede Bir Gün (1965)
  • Sürtük (1965)
  • Helal Adanalı Celal (1965)
  • Kart Horoz (1965)
  • Fatoş'un Fendi Tayfur'u Yendi (1964)

Yazdığı senaryolar

  • Milyarder (1986)
  • Mavi Boncuk (1974)
  • Salako (1974)
  • Boş Çerçeve (1969)
  • Ölmeyen Aşk (1966)

Yapımcılığını yaptığı filmler

  • Arabesk - 1988
  • Milyarder - 1986
  • Şekerpare - 1983
  • Hababam Sınıfı Güle Güle - 1981
  • Banker Bilo - 1980
  • Erkek Güzeli Sefil Bilo - 1979
  • N'Olacak Şimdi - 1979
  • İsyan - 1979
  • Neşeli Günler - 1978
  • Kibar Feyzo - 1978
  • Hababam Sınıfı Dokuz Doğuruyor - 1978
  • Sultan - 1978
  • Nehir - 1977
  • Cennetin Çocukları - 1977
  • Gülen Gözler - 1977
  • Çöpçüler Kralı - 1977
  • Şabanoğlu Şaban - 1977
  • Hababam Sınıfı Tatilde - 1977
  • Aile Şerefi - 1976
  • Tosun Paşa - 1976
  • Öyle Olsun - 1976
  • Süt Kardeşler - 1976
  • Hababam Sınıfı Uyanıyor - 1976
  • Bizim Aile / Merhaba - 1975
  • Ah Nerede - 1975
  • Hababam Sınıfı - 1975
  • Delisin - 1975
  • Hababam Sınıfı Sınıfta Kaldı - 1975
  • Hasret - 1974
  • Mavi Boncuk - 1974
  • Boşver Arkadaş - 1974
  • Kanlı Deniz - 1974
  • Salak Milyoner - 1974
  • Köyden İndim Şehire - 1974
  • Salako - 1974
  • Tarkan: Güçlü Kahraman - 1973
  • Canım Kardeşim - 1973
  • Yalancı Yarim - 1973
  • Oh Olsun - 1973
  • Babaların Günahı - 1973
  • Tarkan: Altın Madalyon - 1972
  • Sev Kardeşim - 1972
  • Tatlı Dillim - 1972
  • Feryat - 1972
  • Karaoğlan Geliyor - 1972
  • Senede Bir Gün - 1971
  • Hayat Sevince Güzel - 1971
  • Emine - 1971
  • Tarkan: Viking Kanı - 1971
  • Son Hıçkırık - 1971
  • Tarkan: Gümüş Eyer - 1970
  • Seven Ne Yapmaz - 1970
  • Kalbimin Efendisi - 1970
  • Sürtük - 1970
  • Yavrum - 1970
  • Dikkat Kan Aranıyor - 1970
  • Hazreti Ali - 1969
  • Mezarımı Taştan Oyun - 1969
  • Fakir Kızı Leyla - 1969
  • Ayşecik'le Ömer
    • Beyoğlu Güzeli - 1971
    cik - 1969
  • Çakırcalı Mehmet Efe - 1969
  • Tarkan - 1969
  • Maskeli Beşlerin Dönüşü - 1968
  • Sevemez Kimse Seni - 1968
  • İngiliz Kemal - 1968
  • Gönüllü Kahramanlar - 1968
  • Yayla Kartalı - 1968
  • Maskeli Beşler - 1968
  • Sürtüğün Kızı - 1967
  • Büyük Kin - 1967
  • Silahları Ellerinde Öldüler - 1967
  • Yaşlı Gözler - 1967
  • Ömre Bedel Kız - 1967
  • Kara Davut - 1967
  • Elveda - 1967
  • Seni Bekleyeceğim - 1966
  • Bir Millet Uyanıyor - 1966
  • Seni Sevmiyorum - 1966
  • Allahaısmarladık Yavrum / Yarın Ağlayacağım - 1966
  • Ölmeyen Aşk - 1966
  • Ben Bir Sokak Kadınıyım - 1966
  • Denizciler Geliyor - 1966
  • Allaha Ismarladık - 1966
  • Bilen Kazanıyor - 1965
  • Sürtük - 1965
  • Helal Adanalı Celal - 1965
  • Taçsız Kral - 1965
  • Senede Bir Gün - 1965
  • Fatoş'un Fendi Tayfur'u Yendi - 1964
  • Kırk Küçük Anne - 1964
  • Gözleri Ömre Bedel - 1964
  • İki Gemi Yanyana - 1963
  • Gençlik Hülyaları - 1962
  • Battı Balık - 1962
  • Beş Kardeştiler - 1962
  • Yaman Gazeteci - 1961

Ödülleri

6 Mart 2015 Cuma

Nedim Vasıf Otyam

 



Nedim Vasıf Otyam (d. 1919, Ankara - ö. 6 Mart 2008, İstanbul), Türk besteci, müzisyen, yönetmen, yapımcı, orkestra şefi, sinemacı ve eğitimci.
Türkiye'nin ilk özgün film müziği üreten sanatçılarından biridir. Film yönetmenliği de yapan sanatçı, 1952 yılında, Türk sinemasında toprak ağalığı konusunu işleyen ilk film olan Toprak'ın yönetmen ve yapımcılığını üstlendi. 1974-1984 arasında İstanbul Belediye Konservatuarı’nın müdürü olarak görev yaptı. Ressam Fikret Otyam’ın ağabeyi, müzisyen Ali Otyam’ın babasıdır.

Yaşamı

1919’da Ankara’da eczacı bir babanın oğlu olarak dünyaya geldi. Ankara Devlet Konservatuarı’nın trompet dalını 1942’de bitirdi ve Cumhurbaşkanlığı Filarmoni Orkestrası’nda görev yapmaya başladı. Bir yandan da koro yönetmenliği yapan sanatçı Ankara Radyosu “çocuk korosu”nu ve Ankara Halkevi’nin orkestrasını ve korosunu yönetti.
1950’de İstanbul’a yerleşti. 1952’de “Barbaros Film”’i kurdu ve Türkiye’de yapımı gerçekleştirilen filmlere orkestra müziği desteği verdi. Bu alanda çalışma yapan ilk Türk bestecisi oldu. Aralarında Karanlıkta Uyananlar, İsyancılar, Seyyit Han ve Kaçıklık Diploması'nın da bulunduğu 100'den fazla filmin müziğini besteledi. 1952 yılında, Türk sinemasında toprak ağalığı konusunu işleyen ilk film olan Toprak'ın yönetmen ve yapımcılığını üstlendi.
1974-1984 yılları arasında İstanbul Belediye Konservatuarı’nın müdürlüğünü üstlendi. Bu dönemde konservatuarın Sultanahmet’ten Kadıköy’deki “Hal Binası”na taşınmasını ve bu mekanın bir müzik okuluna uyarlanmasını sağlamıştır. 1976’da Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sinema ve Televizyon bölümünde "Film Müziği" dersleri vermeye başladı; 1986 yılında emekliye ayrıldı.
Sanay Otyam ile evli olan sanatçının Ali Otyam adında bir oğlu vardır.
6 Mart 2008 tarihinde İstanbul'da vefat etti. İçerenköy Mezarlığı’na defnedildi.

Aldığı ödüller

  • Antalya Altın Portakal Film Festivali
  • 1999: Yaşam Boyu Onur Ödülü
  • 1981: En İyi Müzik, Derya Gülü
  • 1966: En İyi Müzik, İsyancılar
  • 1965: En İyi Müzik, Karanlıkta Uyananlar
  • Ankara Uluslararası Film Festivali
  • 1999: En İyi Müzik, Kaçıklık Diploması
  • 1998: En İyi Müzik, Çökertme
  • 1969: En İyi Müzik, Seyyit Han

Başlıca Eserleri

Şan ve Orkestra İçin

  • “Köyüm, Seni Unutmadım”, solocular, koro ve orkestra için.

Orkestra için

  • “Maral”, bale suiti.
  • “Fatih Destanı”, büyük orkestra için senfonik suit.
  • “O’nun İçin”, (Atatürk’e adanmıştır).
  • “27 Mayıs Senfonisi”, 1960.

Diğer Eserleri

Bestecinin çocuk korosu için parçaları, karma koro için 50 dolayında marş ve 100’ü aşkın halk türküsü ve şarkı düzenlemesi vardır.

Yönettiği Filmler

  • "Kan ve Gurur” (1964)
  • "İnleyen Dağlar” (1961)
  • "Gecekondu Yosması” (1956)
  • "Bar Kızı” (1954)
  • "Yurda Dönüş” (1952)
  • "Toprak” (1952)

16 Şubat 2015 Pazartesi

Zihni Küçümen

 




Zihni Küçümen (16 Şubat 1929, İstanbul - 26 Haziran 1996) Tiyatro sanatçısı, yönetmen, çevirmen ve yazar.
1975 yılında Milliyet Sanat Dergisi deneme yarışmasında birinci olan Zihni Küçümen, iyi bir oyuncu olmanın yanı sıra, başarılı bir çevirmen ve yazardı. Devlet Tiyatrosunda ve Dostlar Tiyatrosu gibi topluluklarda rol aldı, bir film senaryosu yazdı ve 13 filmde oynadı. Kendisi gibi sanatçı olan Oya Küçümen'in babasıdır.
Kendisiyle uzun yıllar yakın arkadaş olan Hakkı Devrim, Radikal Gazetesi'ndeki köşesi Cihannüma'daki yazılarını, zaman zaman Zihni Küçümen'e hitaben yazmaktadır.


Eserleri

  • Burnumu Keser misiniz? - 1992 (film senaryosu)
  • Sığıntılar, Slawomir Mrozek, (çeviri) Can Yayınları, 1995
  • Si Minör Ortaköy, Zihni Küçümen, Remzi Kitabevi ,1993

Rol aldığı bazı oyunlar

  • Galileo Galilei
  • Abdülcambaz
  • Asiye Nasıl Kurtulur

Filmografisi

Ziya Keskiner

 



Ziya Keskiner ,  1910 yılında İstanbul’da doğmuştur. Tiyatro oyuncusu ve yönetmenidir. Sinema filmlerinde de oynamıştır.
Ziya Keskiner, 1950’de evlendiği tiyatro ve sinema oyuncusu Adile Naşit‘in ilk eşidir. 1952 yılında çiftin bir çocukları dünyaya geldi, adını Ahmet koydular. Ama Ahmet 14 yaşında 16 Haziran 1966 tarihinde kalp ameliyatında öldü. Adile Naşit ile kendisi ölene kadar beraber idiler.
Ziya Keskiner, 10 Temmuz 1982 tarihinde kalp krizi sonucu öldü.
Tiyatro :
Sülüman Bacanak
1973 – Maymun Gözünü Açtı
1952 – Bu Kız Böyle Düştü
1950 – İstanbul Geceleri
Filmleri :
1960 – Cumbadan Rumbaya
1952 – Bu Kız Böyle Düştü
1952 – İstanbul Yıldızları
1950 – İstanbul Geceleri

3 Eylül 2014 Çarşamba

Frank Capra





Frank Capra İtalyan asıllı Amerikalı sinema yönetmeni (18 Mayıs 1897 – 3 Eylül 1991).
Genellikle sıradan Amerikan insanını konu alan duygusal ve ahlaki değerleri ön planda tutan filmlere imza atmakla birlikte II. Dünya Savaşı yıllarında çektiği savaş belgeselleri ve propaganda filmleri ile de ödüller almıştır.
Capra'nın filmleri; her insanın kendinde görmekten hoşlanacağı değerleri taşıyan sıradan kahramanları, bu insanların savundukları haklı davaları ve filmlerinin mutlu sonları ile uluslaşma sürecindeki Amerikan halkının ilgi ve beğenisini toplamıştır. Filmleri bu temelde diğer ülkelerde de yoğun ilgi çekmiştir.
Capra "Amerikan Rüyası"'nın hararetli bir temsilcisi olmuştur. Meslektaşı John Ford, Capra'yı "Amerikan Rüyası'na inananların ilham kaynağı, büyük bir adam ve büyük bir Amerikalı" olarak nitelemiştir.


Yaşamı

Gerçek adı ile Francesco Rosario Capra, 18 Mayıs 1897 tarihinde İtalya'da Sicilya - Palermo'nun Bisacquino kasabasında doğdu. 1903 yılında ailesi ile birlikte Amerika Birleşik Devletleri'ne göçerek Los Angeles - Kaliforniya'ya yerleşti.
Çocukluk yılları fakirlik ve zorluklarla geçen Capra, o zamanki adı Throop Institute olan Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde Kimya Mühendisliği okudu. 1920 yılında hastalığı nedeni ile yarım kalan askerlik hizmeti sonrasında ABD vatandaşlığına kabul edildi.
Sinema hayatına dönemdaşı diğer yönetmenler gibi sessiz filmlerle başladı. Bu dönemde genellikle kısa metrajlı bazı komedi filmlerinde yazar ve yönetmen olarak görev aldı. Başrollerinde Harry Langdon ve "Bizim Takım - Our Gang" çocuklarının oynadığı toplam 220 kısa ve bir uzun metrajlı filmden oluşan, farklı adlar tasıyan sessiz komedi serisi bu dönemdeki kayda değer çalışmalarındandır.
Capra, 1930 yılında Columbia film şirketine girdi. Senaryo yazarları Robert Riskin, Sidney Buchman ve görüntü yönetmeni Joseph Walker ile birlikte çalıştı. Bu dönem filmlerinden; 1934 yapımı "Bir Gecede Oldu - It Happened One Night" en iyi yönetmen ve en iyi film, 1936 yapımı "Şehre Dönüş - Mr. Deeds Goes to Town" en iyi yönetmen ve 1938 yapımı "Para Beraber Gitmez - You Can't Take It with You" en iyi yönetmen ve en iyi film Oscar ödüllerini almıştır.
II. Dünya Savaşı'nda ABD ordusuna katılan Capra 1942-1948 yılları arasında, birçok askeri belgesel ve propaganda filmleri yaptı.
"Savaşa Giriş - Prelude to War" (1942), "Nazi'lere Darbe - The Nazis Strike" (1942), "Britanya Savaşı - The Battle of Britain" (1943), "Bölmek ve Fethetmek - Divide and Conquer" (1943), "Düşmanın Japon'u Tanı - Know Your Enemy Japan" (1945), "Tunus Zaferi - Tunisian Victory" (1945) , "Two Down and One to Go" (1945) adlı savaş belgeselleri ve "Neden Savaşıyoruz - Why We Fight" adlı Oscar ödüllü propaganda film serileri bu dönemdeki eserleridir.
Capra, kalp krizi sonucu 1991 yılında Kaliforniya'da öldü. 91 yaşında ölen Capra, Kaliforniya - Coachella Valley Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.

Filmleri

  • The Strong Man (1926)
  • For the Love of Mike (1927)
  • Long Pants (1927)
  • The Power of the Press (1928)
  • Say It with Sables (1928)
  • So This Is Love? (1928)
  • Submarine (1928)
  • The Way of the Strong (1928)
  • That Certain Thing (1928)
  • The Matinee Idol (1928)
  • Flight (1929)
  • The Donovan Affair (1929)
  • The Younger Generation (1929)
  • Rain or Shine (1930)
  • Ladies of Leisure (1930)
  • Dirigible (1931)
  • The Miracle Woman (1931)
  • Platinum Blonde (1931)
  • Forbidden (1932)
  • American Madness (1932)
  • The Bitter Tea of General Yen (1932)
  • Lady for a Day (1933)
  • It Happened One Night (1934)
  • Broadway Bill (1934)
  • Mr. Deeds Goes to Town (1936)
  • Lost Horizon (1937)
  • You Can't Take It with You (1938)
  • Mr. Smith Goes to Washington (1939)
  • Meet John Doe (1941)
  • Why We Fight (1942-45)
  • Arsenic and Old Lace (1944)
  • The Battle of China (1944)
  • It's a Wonderful Life (1946)
  • State of the Union (1948)
  • Riding High (1950)
  • Here Comes the Groom (1951)
  • A Hole in the Head (1959)
  • Pocketful of Miracles (1961)

16 Ağustos 2014 Cumartesi

Charlie Chaplin

 



Charlie Chaplin, (16 Nisan 1889, Londra - 25 Aralık 1977), İngiliz sinema yönetmeni, oyuncu ve yazar. Asıl adı Sör Charles Spencer Chaplin olmakla beraber, yarattığı "Şarlo" (Charlot) karakteri ile özdeşleşti ve öyle anıldı.
Londra'nın fakir bölgelerinden birinde doğup büyüyen Chaplin, 1913'te gittiği ABD'de sinemaya başlamıştı. 1914'teki ilk filmi Making A Living'in ardından çekilen Kid Auto Races in Venice filminde bol pantolonlu, melon şapkalı, büyük ayakkabılı, sürekli bastonunu çeviren ve sakar hareketleri ile gülünç mizansenler oluşturan "Şarlo" tiplemesini yarattı. Takip eden yıllar içinde aralarında 1917 yapımlı The Immigrant ve The Adventurer gibi filmlerinin de bulunduğu altmıştan fazla kısa filmde oynayarak yeni gelişmekte olan sinemanın da etkisiyle dünya çapında görülmemiş bir üne kavuştu. 1918 yılında çektiği A Dog's Life filmi ile uzun metrajlı filmlere de başlayan Chaplin, Mary Pickford, Douglas Fairbanks ve D. W. Griffith ile birlikte kurdukları United Artists film şirketinin ortağı olduktan sonra Altına Hücum, Şehir Işıkları, Büyük Diktatör, Asri Zamanlar Zamanlar, Sirk ve Sahne Işıkları gibi başyapıtlara imza attı.
Filmlerinde dönem koşulları için imkânsız görülebilen mizansenlere, koreografilere ve akrobatik hareketlere yer veren Chaplin, komedi sinemasının bütün örneklerini sonuna kadar korumakla birlikte, heyecanın ve hareketin asgari düzeye çekildiği sahnelerinde ise dramatik yapısını sergileyebilmiştir. Popülist yaklaşımlara, hiçbir zaman benimsemediği bazı yönetim biçimlerine ve teknolojiye yönelik ağır eleştirilerini ise yine bu komedi tarzının içinde eritmiş ve sessizce seyirciye ulaştırmayı bilmiştir.
Yarattığı 'modern palyaço' Şarlo ile dünya üzerinde filmlerinin gösterildiği her ülkede insanların hayranlığını toplamasına rağmen, Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığını reddetmesi sebebiyle bu ülkede kendisine yönelik olarak başlatılan karalama kampanyası; kendisinden bir hayli genç olan kadınlarla yaptığı dört ayrı evlilik, bir dönem kendisine açılan babalık davası, The Immigrant filminde bir ABD memurunu tekmelediği sahne ve son olarak Altına Hücum filmindeki bazı sahnelerin komünizm propagandası olarak yorumlanması gibi olayların etkisiyle Chaplin'in ABD'ye girmesi yasaklandı. Bunun üzerine karısı ve çocuklarıyla birlikte hayatının sonuna kadar yaşayacağı İsviçre'ye yerleşen Chaplin, ancak 1972 yılında Oskar Özel Ödülü'nü almak için yıllar sonra ABD'ye geri döndü. Takip eden yılda City Lights adlı filme bir kez daha Oscar ödülünü kazanmıştır. 1975 yılında 86 yaşında iken İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth tarafından şövalye unvanına layık görülmüştür.

Hayatı


Charles Chaplin, 1920 civarı

Charles Chaplin (Şarlo), 16 Nisan 1889'da Londra'nın fakir semtlerinden biri olan East Lane, Walworth' ta doğdu. Charlie'nin henüz o üç yaşına bile gelmeden ayrılan annesi ve babası müzikhollerde ve çeşitli tiyatrolarda çalışan profesyonel sanatçılardı. Sahne adı Lily Harley olan annesi Hannah Harriet Pedlingham Hill (1865-1928) profesyonel olarak sahneye ilk kez 19 yaşında çıkmıştı. Annesi ve -başka babadan doğma- kardeşi Sydney Chaplin ile birlikte Londra'nın fakir semtlerinde çeşitli evlerde büyüyen Chaplin' in yaşamı ruhsal dengesizlikler yaşayan annesinin durumunun kötüye gitmesi ile zorlaştı. Anne Hannah, 1894'teki bir sahne performansı sırasında sesini kaybetmiş ve hemen ardından yaşadığı ekonomik zorlukların da etkisiyle psikolojik sorunları artmıştı. Onun bir rehabilitasyon merkezine yatırılmasının ardından çocukları Charlie ve Sydney, metresiyle birlikte yaşayan babaları Charles Chaplin Sr.'nin yanına yollandı. Charlie ve Sydney bu dönemde Kennington Road School' a gönderildiler. Charles Chaplin Sr, henüz 37 yaşındayken üstesinden gelemediği alkolizm nedeniyle, oğlu Charlie henüz on iki yaşındayken, hayatını kaybedecekti
Rehabilitasyon merkezinden çıktıktan kısa bir süre sonra Hannah' nın hastalığı yeniden nüksedince çocuklar bu sefer genel olarak workhouse olarak adlandırılan ve oldukça kötü koşulları ile bilinen bakımevlerinden birine yollandılar. Londra'nın doğusundaki Lambert adlı bölgede bulunan bu bakımevindeki günler annesi ve kardeşinden ayrı kalan ve yaşı bir hayli küçük olan Charlie için hayli güç geçmişti. Chaplin'in Walworth ve Lambert'te geçirdiği bu yoksulluk günleri onda derin izler bırakacak ve ileriki yıllarda filmlerinde seçtiği mekân ve konularda sık sık kendini gösterecekti.
Sydney ve Charlie daha sonra aileden gelme yetenek ve alışkanlığın da etkisiyle tiyatrolarda ve müzikhollerde çalışmaya başladılar. Chaplin ciddi anlamdaki ilk sahne tecrübesini "The Eight Lancashire Lads" adlı grupta çalışırken yaşadı.
Hannah çocukları tarafından ABD'ye getirildikten yedi yıl sonra 1928'de Hollywood'da yaşamını yitirdi. Babaları farklı olan Charlie ve Sydney'in, anneleri Hannah üzerinden 1901 doğumlu Wheeler Dryden adlı bir kardeşleri daha vardı. Dryden, annesinin ruhsal rahatsızlıkları nedeniyle babası tarafından Hannah'dan uzak tutulmuş ve Kanada'da yetiştirilmişti.1920 ortalarında annesini görmek için ABD'ye giden Dryden, daha sonraları kardeşleri ile film projelerinde çalışmış ve Chaplin'in asistanlığını yapmıştır.

Amerika


Making a Living (1914), Chaplin'in ilk filminden bir sahne

Sydney Chaplin'in 1906'da dönemin ünlü Fred Karno kumpanyasına katılmasının ardından Chaplin de, 1908'de onu izleyerek bu topluluğa katılmayı başardı.Chaplin gezici Karno kumpanyası ile 1910 - 1912 arasında ABD'ye turneye çıktı. İngiltere'ye dönüşünden sadece beş ay sonra yine Karno ile birlikte 2 Ekim 1912'de yeniden ABD'ye gitti. Bu seferki turda, daha sonra Laurel ve Hardy ikilisinden Stan Laurel'i canlandıracak olan Arthur Stanley Jefferson ile birlikte çalıştı ve aynı odayı paylaştı. Bir süre sonra Stan Laurel İngiltere'ye dönerken, Chaplin ABD'de kaldı ve Karno ile turneye devam etti. 1913'teki bir gösteri sırasında Mack Sennett'ın dikkatini çekince onun sahibi olduğu Keystone Stüdyoları ile bir anlaşma yaparak onun ekibine katıldı. Böylece 2 Şubat 1914'te Henry Lehrman yönetmenliğinde sessiz bir film olan Making a Living adlı tek makaralık filmde rol alarak yeteneğini tam anlamıyla gösterebileceği sinemaya adım atmış oluyordu. Chaplin; iddialı tavırları ve bir İngiliz olmasından kaynaklanan "yabancılığı" ve bağımsız karakteri nedeniyle başta Mack Sennett tarafından şüpheyle karşılansa dakısa süre içinde yeteneğini kanıtlayıp yerini sağlamlaştırdı. Keystone ile birlikte çalıştığı bir yıl boyunca 35 filmde rol alan Chaplin hızla ünlü oldu.

Öncülüğü

Chaplin 1916'da Mutual Film Corporation film şirketiyle bir seri komedi yapımı için anlaştı. On sekiz aylık süreçte on iki film ürettiği bu dönemde yaptığı filmler, sinemanın en etkili komedi filmleri arasında yerini almıştır. Chaplin daha sonra Mutual ile geçirdiği dönemin kariyerindeki en mutlu dönem olduğunu söylemiştir.
1918'de Mutual ile anlaşmalarının sona ermesi üzerine Chaplin kendi film şirketini kurdu. Sesli film döneminden sonra kendisinin en büyük filmi kabul edilen 1931 yılı yapımlı City Lights (Türkçe: Şehir Işıkları) filmini yaptı.

Politik düşüncesi

Chaplin, filmlerinde her zaman sol görüşe sempati duyduğunu hissettirmiştir. Sessiz filmlerinde "Büyük Depresyon"'a yer vererek yoksuluğa karşılık Tramp'ın kötü yönetim politikasına gönderme yapmıştır. Modern Times filminde işçilerin ve fakir halkın kötü durumlarına dikkat çekmiştir. Büyük Diktatör filmiyle Nazi Almanyasını çok sert biçimde eleştirmiştir ve o dönem ABD resmi olarak Almanya ile hala barış içinde olması filmin ABD'de Chaplin'e karşı karalama kampanyası başlatılmasına neden olmuştur.

Filmlerinde kullandığı teknikler

Chaplin, hayallerinin ve yaratıcılığının sezgisel boyutta düşünüp de oluşturduğu tüm filmlerin sinema dünyasına yeni heyecanlar katmıştır. Hiçbir zaman ekranın tamamen kapanmasına biranda izin vermemeyi geliştirdi. Filmlerinde diyalogları yazılı olarak farklı bir ekrana geçiş yaparak gösteriyordu ancak teknolojik gelişmelerden yararlanıp bu işin de üstesinden gelmeyi başardı.

Ölümü

Chaplin'in sağlam duruşu 1960'lardan sonra yavaş yavaş bozulmaya başlamıştı, onunla iletişim kurmak güçleşmeye başlamıştı. 1977'de tekerlekli sandalye ile hayatını devam ettiriyordu. Chaplin 1977'in Noel'inde İsviçre'de uykusunda hayatını kaybetti. 1 Mart 1978'de naaşı küçük bir İsviçreli grup tarafından fidye istenmek üzere kaçırılmaya kalkışıldıysa da hırsızlar amaçlarına ulaşamadan yakalandı. Chaplin'in naaşı 11 hafta sonra Cenevre Gölü'ünde 1,8 metre suyun altından çıkartılıp tekrar mezarına defnedildi.

10 Nisan 2014 Perşembe

Meral Okay

Meral Okay (20 Eylül 1959, Ankara - 9 Nisan 2012, İstanbul), Türk, senarist, oyuncu, söz yazarı.

Yaşam öyküsü

Meral Okay, 20 Eylül 1959 tarihinde Türkan ve Ata Katı çiftinin 2.çocuğu olarak Ankara'da doğdu. Anıttepe Lisesi'nde liseyi bitirdi. Beş yıl devlet memurluğu yapan Okay, bu süreçte Toprak Mahsulleri Ofisi'nin Dünya Bankası projelerinde ve TBMM'nin Atatürk'ün 100'üncü yaşı kutlamaları çerçevesinde kurulan bir komisyonunda yer aldı. 12 Eylül döneminde Türkiye İşçi Partisi üyesi ve işyeri temsilcisiydi.
1984 yılında sinema ve tiyatro oyuncusu Yaman Okay'la evlendi. Eşi 1993'te, 41 yaşında kanserden yaşamını yitirdi
İstanbul'a taşınarak Günaydın gazetesinde çalışmaya başladı. Dergicilik, yayıncılık, yapımcılık, Sezen Aksu ile sahne çalışmaları yaptı, şarkı sözleri yazdı. İkinci Bahar dizisiyle ünlendi. DİSK'in 40. yılı kutlamalarında sahne aldı ve yine DİSK'in öncülüğünde başlayan 10 Aralık Hareketi'nin Politika Geliştirme Kurulu üyesiydi. Petrol-İş Sendikası'nın "Sendikalı Ol" kampanya filminde rol aldı. Bir filmde yapımcılık denemesinde bulundu. Son olarak Muhteşem Yüzyıl dizisinin senaristliğini yapıyordu.
9 Nisan 2012'de sabah saatlerinde evinde akciğer kanseri nedeniyle hayatını kaybetti.
Tüm mirasını Nesin Matematik Köyü'ne bağışlamıştır ancak mirasçılarının bu tezin hukuki bir dayanağı olmadığını iddia etmesi üzerine tüm mal varlığı mirasçılarına dağıtılmıştır. Meral Okay'ın bu sözlü vasiyeti arkadaşları tarafından gerçekleştirilmiş ve "Meral Okay Matematik Köyü'nde Doğuyor" adlı bir yardım organizasyonuyla vakfa maddi destek sağlanmıştır.

Ödülleri

  • 14. Altın Koza Film Festivali - 2007, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Beynelmilel
  • 35. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri - 2002, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Hiçbiryerde

Filmografisi

Oyuncu

  • Bir Bulut Olsam (2009) - İnci Batur
  • Alia (2008)
  • Beynelmilel (2006) - Aydeniz Derya
  • O Şimdi Asker (2002) - Resmiye
  • Hiçbiryerde (2001) - Melek
  • Koltuk Sevdası (2001)
  • Yeditepe İstanbul (2001) - Havva
  • İkinci Bahar (1998) - Kasap Melahat
  • Seni Seviyorum Rosa (1992)

Senarist

  • Yasemince (1997)
  • Asmalı Konak (2002)
  • Fedai (2007)
  • Bir Bulut Olsam (2009)
  • Muhteşem Yüzyıl (2011)

Diğer

  • Fırtına (dizi) (2006-2007) - Genel Kordinatör
  • Beynelmilel (2006) - Yapım koordinatörü
  • Körfez Ateşi (2005) - Proje danışmanı
  • İstanbul Şahidimdir (2004) - Proje tasarım
  • Akademi Türkiye (2003) - Jüri üyesi
  • Yarın Geç Olmayacak (2000) - Yapımcı
  • Propaganda (1999) - Basın ve halkla ilişkiler
kaynak Wikipedi özgür ansiklopedi